| Boeing 747 | |
Boeing 747-100B irańskich narodowych linii lotniczych Iran Air podczas lądowania na lotnisku Heathrow | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
| Producent | Boeing |
| Typ | pasażerski |
| Załoga | 2-3 (zależy od wersji) |
| Historia | |
| Data oblotu | 9 lutego 1969 |
| Lata produkcji | 747-100: 1970-1986 747-200: 1971-1990 747SP: 1976-1989 747-300: 1983-1990 747-400: 1989-2009 747-8: 2010- trwa |
| Egzemplarze | 1433 wszystkich wersji, 793 aktywne (stan na sierpień 2011) [56%][1] |
| Liczba wypadków • w tym katastrof | 68 47 |
| Dane techniczne | |
| Napęd | Pratt & Whitney JT9D, General Electric GEnx (zależy od wersji) |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 59,6 – 68,5 m (zależy od wersji) |
| Długość | 70,6 – 76,4 m (zależy od wersji) |
| Wysokość | 19,4 m |
| Powierzchnia nośna | 520,25 m² (wersja -400) |
| Masa | |
| Własna | 162 400 kg (wersja -100), 174 000 kg (wersja -200B), 178 100 kg (wersja -300), 178 756 kg (wersja -400), 184 600 kg (wersja -400ER), 185 972 kg (wersja -8) |
| Startowa | 333 390 – 439 985 kg (zależy od wersji) |
| Zapas paliwa | 183 380 – 243 120 l |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. | 0,89 Ma (945 km/h) – 0,92 Ma (977 km/h) |
| Prędkość przelotowa | 0,84 Ma (895 km/h) – 0,855 Ma (918 km/h) |
| Pułap praktyczny | 13 000 m (wersja -400) |
| Zasięg | 9800 – 14 815 km (zależy od wersji) |
| Rozbieg | 3090 -3 320 m (zależy od wersji) |
| Dane operacyjne | |
| Liczba miejsc | |
| 366 – 524 (zależy od wersji) | |
| Rzuty | |
Boeing 747 – samolot pasażerski szerokokadłubowy dalekiego zasięgu, produkowany przez Boeing Company, potocznie nazywany Jumbo Jet[2] – ustępując Airbusowi A380 i An-225 jest jednym z największych samolotów odrzutowych na świecie, mogącym zabrać na pokład, w zależności od wersji i konfiguracji, od 366 do 568 pasażerów. Istnieją także wersje towarowe (ang.: cargo), nie zabierające pasażerów, oraz wersje pół-pasażerskie zabierające duży ładunek i 220 pasażerów. Jest to samolot czterosilnikowy (certyfikowany do lotu - w razie awarii - na tylko trzech silnikach), a jego cechą charakterystyczną jest "garb", w którym mieści się górny pokład samolotu.
Pierwszy lot Boeinga 747 odbył się 9 lutego 1969 roku, a wprowadzony został do służby w 1970 na amerykańskich liniach Pan Am. Do marca 2012 wyprodukowano 1433 sztuk tego samolotu we wszystkich wersjach.
Spis treści |
Pierwsza wersja samolotu, w służbie od 1971 roku, ostatni dostarczony egzemplarz w 1986[3]. Wczesne Boeingi 747 z serii 100 były budowane z sześcioma okienkami na górnym pokładzie. W opcji oferowano dziesięć okien. Niektóre 747-100 zostały przerobione do nowej konfiguracji. Ogółem wybudowano 167 Boeingów 747 serii 100. Boeing nigdy nie wybudował żadnego 747-100 w wersji transportowej, chociaż przerabiano samoloty z konfiguracji pasażerskiej na transportową. Linie lotnicze Pan American World Airways były głównym odbiorcą Boeinga 747 serii 100. Firma Boeing oferowała również opcjonalnie zamontowanie silników Rolls-Royce RB 211 lub General Electric CF6, lecz tylko Saudia (obecnie Saudi Arabian Airlines) wybrała silniki Rolls-Royce'a.
Wersja w służbie od 1971, ostatni dostarczony egzemplarz (200F) w 1990; miała szereg podwersji, w tym:
747SP (ang.: Special Performance, Przystosowanie Specjalne) to krótsza o blisko 15 metrów wersja o wydłużonym zasięgu. Zabierała mniej pasażerów niż wersje 100 i 200 (maksymalnie 440 pasażerów, normalnie około 290), ale zasięgiem dorównywała obecnym samolotom 747-400 (12 325 kilometrów). W służbie od 1976, ostatni egzemplarz dostarczony w 1989. Ogółem wybudowano 45 Boeingów 747SP. Pierwszy egzemplarz rozpoczął służbę w liniach PanAm 4 lutego 1976 roku. To właśnie linie Pan American World Airways były jego głównym odbiorcą.
747SR – (ang.: Shortened Range, Skrócony Zasięg) wersja krótkiego zasięgu.
Najkrócej produkowana wersja samolotów 747, w służbie od 1983; ostatni egzemplarz dostarczony w 1990.
Najpopularniejsza seria tych samolotów. W służbie od 1989. Wyróżnia je dłuższy górny pokład (garb), oraz winglety na końcach skrzydeł. Podobnie, jak wersja 200, ma wiele pod-wersji, w tym:
Produkcja serii 747-400 została zakończona w roku 2009. Ostatnim egzemplarzem był 747-4HQERF (rejestracja 9K-DAB), przeznaczony dla linii LoadAir Cargo.
Boeing oficjalnie ogłosił wersję pod tą nazwą w 2005.
| Typ | 747-100 | 747-200B | 747-300 | 747-400 747-400ER | 747-8I |
|---|---|---|---|---|---|
| Załoga | Trzy osoby | Dwie osoby | |||
| Standardowa ilość siedzeń | 452 (2-klasy) 366 (3-klasy) | 496 (2-klasy) 412 (3-klasy) | 524 (2-klasy) 416 (3-klasy) | 467 (3-klasy) | |
| Długość | 70,6 m | 76,3 m | |||
| Rozpiętość skrzydeł | 59,6 m | 64,4 m | 68,5 m | ||
| Wysokość | 19,3 m | 19,4 m | 19,4 m | ||
| Masa własna | 358 000 lb (162 400 kg) | 383 000 lb (174 000 kg) | 392 800 lb (178 100 kg) | 393 263 lb (178 756 kg) ER: 406 900 lb (184 600 kg) | 472 900 lb (214 503 kg) |
| Maksymalna masa startowa | 735 000 lb (333 390 kg) | 833 000 lb (377 842 kg) | 875 000 lb (396 890 kg) ER: 910 000 lb (412 775 kg) | 975 000 lb (442 253 kg) | |
| Prędkość przelotowa (na wysokości 35 000 ft) | Mach 0,84 (555 mph, 893 km/h, 481 kt ) | Mach 0,85 (567 mph, 913 km/h, 493 kt) ER: Mach 0,855 (570 mph, 918 km/h, 495 kt) | Mach 0,855 (570 mph, 918 km/h, 495 kt) | ||
| Prędkość maksymalna | Mach 0,89 (594 mph, 955 km/h, 516 kt) | Mach 0,92 (614 mph, 988 km/h, 533 kt) | |||
| Maksymalny zasięg | 5 300 Mm (9 800 km) | 6 850 Mm (12 700 km) | 6 700 Mm (12 400 km) | 7 260 Mm (13 450 km) ER: 7 670 Mm (14 205 km) | 8 000 Mm (14 815 km) |
| Pojemność zbiorników | 183 380 L | 199 158 L | 216 840 L ER: 241 140 L | 243 120 L | |
| Dostępne silniki | PW JT9D-7A RR RB211-524B2 | PW JT9D-7R4G2 GE CF6-50E2 RR RB211-524D4 | PW JT9D-7R4G2 GE CF6-80C2B1 RR RB211-524D4 | PW 4062 GE CF6-80C2B5F RR RB211-524G/H ER: GE CF6-80C2B5F | GEnx-2B67 |
| Ciąg (pojedynczej jednostki) | PW 46 500 lbf (207 kN) RR 50 100 lbf (223 kN) | PW 54 750 lbf (244 kN) GE 52 500 lbf (234 kN) RR 53 000 lbf (236 kN) | PW 54 750 lbf (244 kN) GE 55 640 lbf (247 kN) RR 53 000 lbf (236 kN) | PW 63 300 lbf (282 kN) GE 62 100 lbf (276 kN) RR 59 500/60,600 lbf (265/270 kN) ER: GE 62 100 lbf (276 kN) | 66 500 lbf (296 kN) |
| 2000 | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 25 | 31 | 27 | 19 | 15 | 13 | 14 | 16 | 12 | 8 |
| 1990 | 1991 | 1992 | 1993 | 1994 | 1995 | 1996 | 1997 | 1998 | 1999 |
| 70 | 64 | 61 | 56 | 40 | 25 | 26 | 39 | 53 | 47 |
| 1980 | 1981 | 1982 | 1983 | 1984 | 1985 | 1986 | 1987 | 1988 | 1989 |
| 73 | 53 | 26 | 22 | 16 | 24 | 35 | 23 | 24 | 45 |
| 1970 | 1971 | 1972 | 1973 | 1974 | 1975 | 1976 | 1977 | 1978 | 1979 |
| 92 | 69 | 30 | 30 | 22 | 21 | 27 | 20 | 32 | 67 |
| 1960 | 1961 | 1962 | 1963 | 1964 | 1965 | 1966 | 1967 | 1968 | 1969 |
| 4 |
Największymi użytkownikami modelu 747 są*:
| Linie lotnicze | 747-100 | 747-200 | 747-300 | 747-400 | 747SP | RAZEM |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Atlas Air | 6 | 16 | 22 | |||
| British Airways | 9 | 2 | 57 | 68 | ||
| Cathay Pacific | 7 | 43 | 50 | |||
| China Airlines | 2 | 33 | 35 | |||
| Kalitta Air | 4 | 37 | 7 | 48 | ||
| KLM | 2 | 26 | 28 | |||
| Korean Air | 6 | 1 | 41 | 48 | ||
| Lufthansa | 1 | 4 | 34 | 39 | ||
| Qantas | 4 | 4 | 30 | 2 | 40 | |
| Saudi Arabian Airlines | 11 | 3 | 15 | 14 | 3 | 46 |
| United Airlines | 10 | 4 | 30 | 7 | 51 |
Największym użytkownikiem B747 w historii, były linie Pan American World Airways (w skrócie Pan Am), mające w swojej flocie 72 sztuki tych samolotów w wersjach -100/-200/SP.
(*-liczba samolotów jest całkowitą liczbą 747, które były używane przez dane linie lotnicze od roku 1970)
| |||||||||||