Bogumił (arcybiskup gnieźnieński)

Ten artykuł dotyczy arcybiskupa gnieźnieńskiego żyjącego w XI wieku. Zobacz też: Bogumił z Dobrowa.

Bogumił (? – zm. 1092) – arcybiskup gnieźnieński.

Jedynym pewnym przekazem o nim jest wzmianka nekrologiczna w Roczniku Świętokrzyskim Dawnym. Przypuszczalnie został arcybiskupem zaraz po odnowieniu metropolii gnieźnieńskiej w 1076 za sprawą Bolesława II Szczodrego, którego następnie koronował w katedrze gnieźnieńskiej 25 grudnia 1076.

Niekiedy podaje się, że w sporze króla Bolesława Szczodrego z biskupem krakowskim Stanisławem stanął po stronie króla i brał udział w wydaniu wyroku śmierci na Stanisława. Teza ta opiera się na treści niedatowanego listu papieża Paschalisa II (1099–1118) adresowanego jakoby do arcybiskupa gnieźnieńskiego Marcina (ok. 1100–1112), w którym papież wspomina o udziale jego poprzednika w sądzie nad jednym ze swoich sufraganów. Jest jednak wątpliwe, czy list ten faktycznie odnosił się do Polski, imię arcybiskupa nie jest bowiem wymienione, a jego tytulatura na różnych kopiach tego dokumentu jest różna; najprawdopodobniej dotyczył arcybiskupstwa podlegającego królowi Węgier (Kalocsa lub Split)^[1]. Natomiast przekaz Jana Długosza (który nazywa go Piotrem), jakoby po zabiciu biskupa Stanisława był wykonawcą klątwy papieskiej nałożonej na króla Bolesława, nie znajduje żadnego potwierdzenia w źródłach współczesnych.

Przypisy

[edytuj] Bibliografia

• Biogram na stronie archidiecezji gnieźnieńskiej^{[martwy link]}
• Władysław Abraham, Organizacja Kościoła w Polsce do połowy wieku XII, Lwów 1890, s. 83

Poprzednik Bossuta Stefan

Arcybiskup gnieźnieński 1076? – 1092

Następca Heinrich von Wülzburg