| Boris Wiktorowicz Sawinkow Борис Викторович Савинков | |
 | |
| Data i miejsce urodzenia | 19 (31) stycznia 1879 Charków |
| Data i miejsce śmierci | 7 maja 1925 Moskwa |
Boris Wiktorowicz Sawinkow, ros. Борис Викторович Савинков (ur. 19 (31) stycznia 1879 w Charkowie, zm. 7 maja 1925 w Moskwie) – rosyjski pisarz, polityk, terrorysta.
Jako członek Organizacji Bojowej Partii Socjalistów Rewolucjonistów był odpowiedzialny za zamachy na urzędników w 1904 i 1905 roku. W Rządzie Tymczasowym Rosji w roku 1917, po przejęciu teki premiera od Georgija Lwowa przez Aleksandra Kiereńskiego, wiceminister spraw wewnętrznych. W czasie wojny polsko-bolszewickiej organizował struktury Rosyjskiej Armii Ludowej, która walczyła pod polskim dowództwem przeciwko Armii Czerwonej. Po wojnie osiadł w Warszawie, gdzie założył Ludowy Związek Obrony Ojczyzny i Wolności (NSZRiS). W październiku 1921 roku wydalony z Polski. Osiadł na zachodzie, szukał związków z podziemiem nacjonalistycznym w Rosji. Zwabiony podstępem, przekroczył granicę sowiecką 15 sierpnia 1924 roku, natychmiast został aresztowany. Po procesie pokazowym skazany na rozstrzelanie, karę zamieniono na dziesięć lat więzienia, gdzie napisał zbiór opowiadań satyrycznie ujmujących postaci białej emigracji.
7 maja 1925 roku, według oficjalnej wersji, popełnił samobójstwo. Według niektórych źródeł (np. Aleksandra Sołżenicyna w książce "Archipelag GUŁag") został zamordowany na Łubiance przez funkcjonariuszy OGPU.
W 2004 roku reżyser Karen Szachnazarow nakręcił film pt. Всадник по имени Смерть na podstawie książki Sawinkowa. Opowiadał o nim również odcinek Tajna sprawa serii Sensacje XX wieku.
