| Borownica | |
| Państwo | |
| Województwo | podkarpackie |
| Powiat | przemyski |
| Gmina | Bircza |
| Liczba ludności | 110 |
| Strefa numeracyjna | (+48) 16 |
| Kod pocztowy | 37-751 |
| Tablice rejestracyjne | RPR |
| Na mapach: | |
Borownica – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie przemyskim, w gminie Bircza, na zachodnim skraju Pogórza Przemyskiego.
Do 1914 miejscowość leżała w powiecie sanockim, w powiecie podatkowym Bircza, w austriackiej prowincji Galicja, będąc przysiółkiem Jawornika Ruskiego.
W latach 1975-1998 miejscowość położona była w województwie przemyskim.
Spis treści |
Wieś powstała w XVII wieku jako osada przy istniejącej tu hucie szkła, która działała jeszcze w drugiej połowie XIX wieku. Początkowo była własnością Romualda Tergonde.
W XVIII i XIX wieku przybyło tu wielu osadników niemieckich, którzy ulegli stopniowej asymilacji i polonizacji. Na początku XX wieku mieszkańcy zbudowali w dolnej części wsi murowany kościół. Do II wojny światowej Borownica była przysiółkiem Jawornika Ruskiego.
12 września 1939 17 Pułk Piechoty Ziemi Rzeszowskiej pod dowództwem płk. dypl. Beniamina Kotarby (bez I batalionu) zajął Borownicę wypierając z niej żołnierzy niemieckiej 2 Dywizji Górskiej. Niemcy po otrzymaniu posiłków otoczyli 17 pp. Próba przebicia do lasów na północ Borownicy nie powiodła się. Pułk został rozbity. Część żołnierzy rozproszyła się, a cześć dostała do niewoli. Pod przysiółkiem Czarny Potok poległ między innymi dowódca pułku. Tak zakończyła się historia pułku powstałego w 1918 roku. W walkach 17 pp wzięła udział także 2 Kompania "Sławsko" Pułku KOP "Karpaty I" pod dowództwem kpt. Tadeusza Gawdzika, tracąc w niej 60% swego stanu osobowego.
21 kwietnia 1945 w odwecie za zamordowanie ukraińskich mieszkańców Pawłokomy[1]. sotnia Łastiwki dokonała ataku na Borownicę. Zginęło wtedy 70 mieszkańców wsi - ci co przeżyli, przenieśli się m.in. do wsi Dobra, Witryłów, Końskie. W Borownicy znajduje się pomnik upamiętniający to wydarzenie.
| |||||||||||||||||