| Borys Fiodorowicz Godunow Car Wszechrusi | |
 | |
| Car Rosji | |
| Okres panowania | od 21 lutego 1598 do 13 lub 23 kwietnia 1605 |
| Poprzednik | Fiodor I |
| Następca | Fiodor II Borysowicz |
| Dane biograficzne | |
| Urodzony | ok. 1551 |
| Zmarł | 13 lub 23 kwietnia 1605 |
| Żona | Maria Grigorgijewna Skuratowa-Bielskaja |
| Dzieci | Fiodor II Ksenia |
Borys Fiodorowicz Godunow (Борис Федорович Годунов) (ur. ok. 1551, zm. 13 lub 23 kwietnia[1] 1605 w Moskwie) – car Rosji w latach 1598-1605.
Borys Godunow był doradcą Iwana IV Groźnego w ostatnich latach jego panowania. Po bezpotomnej śmierci panującego po nim jego syna Fiodora I, Sobór Ziemski w Moskwie obrał księcia Borysa Godunowa carem Rosji. Dbał on o rozwój gospodarczy i kulturalny kraju. Postępowała kolonizacja terytoriów północnej Azji na wschód od Uralu, gdzie koloniści rosyjscy założyli szereg miast, m.in. Tomsk nad rzeką Irtysz. Jednak w latach 1601-1603 wielka susza w Rosji spowodowała głód w wielu rejonach kraju, niepokoje i wędrówki zbiegłych i bezdomnych chłopów, którzy porzucili swe miejsca zamieszkania. Niepokoje wzmagały też pogłoski o tym, że Dymitr, młodszy syn Iwana Groźnego żyje i należy mu się dziedzictwo.
Pierwszy Dymitr Samozwaniec ujawnił się w 1603 roku. Był to prawdopodobnie mnich, zbiegły z Monasteru Czudowskiego na Litwę - Grigorij Otriepiew - wychowany na dworze księcia Adama Wiśniowieckiego na Polesiu. Stamtąd, wraz ze zbrojnym oddziałem, złożonym z 2500 żołnierzy, do których przyłączyło się następnie 2000 kozaków dońskich, ruszył na Moskwę. Po kilku potyczkach z wojskami cara opanował stolicę Rosji w czerwcu 1605 roku, co ułatwione zostało przez śmierć Borysa Godunowa dwa miesiące wcześniej. Śmierć Godunowa otworzyła okres tzw. wielkiej smuty, to jest anarchii i zamieszek, trwających do 1613 roku.
W oparciu o motywy zaczerpnięte z życia Borysa Godunowa opery skomponowali m.in. Johann Mattheson (Boris Goudenow, Hamburg, 1710) i Modest Musorgski (Borys Godunow, 1868-1872).
| Poprzednik Fiodor I |  | car Rosji 1598-1605 | | Następca Fiodor II |
