| Cząstki elementarne Modelu Standardowego | ||
| leptony | ||
| e | μ | τ |
| νe | νμ | ντ |
| kwarki | ||
| u | c | t |
| d | s | b |
| bozony cechowania | ||
| γ | Z0 | W |
| B0 | gluon | |
| bozony Higgsa | ||
| H0 | ||
Bozon Z (zeton)[1] – cząstka elementarna pośrednicząca w oddziaływaniach słabych, wymieniana przez np. elektrony czy neutrina i inne cząstki oddziałujące oddziaływaniem słabym podczas zderzeń. Jest obojętny elektrycznie. Jej istnienie przewidziała teoria oddziaływań słabych. Bozon Z jest równocześnie swoją antycząstką. Okres półtrwania wynosi 3,20·10-25 sekundy.
Masa bozonu Z (energia spoczynkowa) wynosi 91,1876 
0,0021 GeV.
Zaproponowany został w modelu Weinberga-Salama (1968) jako wyjaśnienie zaobserwowanych procesów w doświadczeniu z wiązką neutrin w CERN-ie w 1963 roku.
