Widget
Podziel się:

Bronisław Kwiatkowski


Bronisław Kwiatkowski
Bronisław Kwiatkowski
generał generał
Data i miejsce urodzenia5 maja 1950
Mazury
Data i miejsce śmierci10 kwietnia 2010
Smoleńsk
Przebieg służby
Lata służby19692010
StanowiskaDowódca Operacyjny Sił Zbrojnych RP
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (pośmiertnie) Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski Orderu Krzyża Wojskowego Złoty Krzyż Zasługi Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Złoty Medal „Za Zasługi dla Obronności Kraju” Medal Złoty za Długoletnią Służbę Medal Pamiątkowy Wielonarodowej Dywizji Centrum-Południe Wielki Oficer Orderu Zasługi (Portugalia) Medal ONZ za misję UNDOF Krzyż Oficerski Legii Zasługi USA (pośm.)

Bronisław Kwiatkowski (ur. 5 maja 1950 w Mazurach koło Kolbuszowej, zm. 10 kwietnia 2010 pod Smoleńskiem) – generał Wojska Polskiego.

Oficer wojsk pancernych i powietrznodesantowych. Od 1969 roku służył w Siłach Zbrojnych. Dowodził Polskim Kontyngentem Wojskowym w Syrii, 6 Brygadą Desantowo-Szturmową oraz Wielonarodową Dywizją Centrum-Południe w Iraku. W latach 2005 - 2007 sprawował stanowisko zastępcy dowódcy 2 Korpusu Zmechanizowanego, następnie dowódca operacyjny Sił Zbrojnych.

Spis treści

[edytuj] Wykształcenie

Bronisław Kwiatkowski urodził się 5 maja 1950 roku w Mazurach, miejscowości w powiecie Kolbuszowskim, gminie Raniżów. Ukończył Technikum Leśne w Krasiczynie. W 1973 roku ukończył Wyższą Szkołę Oficerską Wojsk Zmechanizowanych we Wrocławiu. Generał B. Kwiatkowski to także absolwent Akademii Sztabu Generalnego Wojska Polskiego w Warszawie (lata 1977 - 1980) oraz Akademii Dowodzenia Związkowych Sił Zbrojnych Niemiec (niem. die Bundeswehr, lata 1990 - 1992) w Hamburgu. Posiadał znajomość języków: angielskiego, niemieckiego i rosyjskiego.

[edytuj] Służba wojskowa

Na pierwsze stanowisko liniowe – dowódcy plutonu – skierowano go do 29 Pułku Czołgów 11 „Drezdeńskiej” Dywizji Pancernej w Żaganiu. W 1974 roku został dowódcą kompanii w tej jednostce wojskowej. W latach 1980 - 1982 kierował sztabem 16 Batalionu Powietrznodesantowego z Krakowa, po czym służył w Dowództwie 6 „Pomorskiej” Dywizji Powietrznodesantowej w Krakowie, od 1986 roku 6 „Pomorskiej” Brygady Powietrznodesantowej, a od 1989 roku 6 Brygady Desantowo-Szturmowej im. gen. bryg. Stanisława Sosabowskiego. Pełnił kolejno funkcje oficera operacyjnego (lata 1982 - 1983), szefa Wydziału Operacyjnego (lata 1983 - 1986) oraz szefa Sztabu (lata 1986 - 1990).

W 1990 został szefem Oddziału Operacyjnego w Zarządzie Operacyjnym Sztabu Generalnego Wojska Polskiego w Warszawie, a od 1993 roku był szefem Oddziału Rozpoznania i Walki Radioelektronicznej w Sztabie Krakowskiego Okręgu Wojskowego w Krakowie. W latach 1995 - 1996 dowodził Polskim Kontyngentem Wojskowym w ramach misji pokojowej ONZ rozdzielania wojsk na Wzgórzach Golan (UNDOF). Następnie objął stanowisko dowódcy 6 Brygady Desantowo-Szturmowej im. gen. bryg. Stanisława Sosabowskiego w Krakowie.

W 2000 roku wyznaczono go szefem Sztabu Korpusu Powietrzno-Zmechanizowanego w Krakowie, który w 2002 roku przeformowano na 2 Korpus Zmechanizowany. W 2003 roku został zastępcą dowódcy Wielonarodowej Dywizji Centrum-Południe, w ramach I zmiany Polskiego Kontyngentu Wojskowego w Iraku po II wojnie w Zatoce Perskiej. Po powrocie do Polski w 2004 roku był zastępcą dyrektora Centrum Szkolenia Sił Pokojowych NATO (ang. Joint Force Training Center) w Bydgoszczy. W 2005 roku ponownie przebywał w Iraku jako Szef Szkolenia Misji Szkoleniowej NATO (ang. NATO Training Mission – Iraq). Następnie był zastępcą dowódcy 2 Korpusu Zmechanizowanego. 15 sierpnia 2005 otrzymał awans na stopień generała dywizji[1].

Od 18 lipca 2006 roku do 24 stycznia 2007 roku dowodził Wielonarodową Dywizją Centrum-Południe podczas VII zmiany Polskiego Kontyngentu Wojskowego na misji stabilizacyjnej w Iraku. 20 kwietnia 2007 roku został wyznaczony na dowódcę Dowództwa Operacyjnego SZ. 3 maja 2007 roku prezydent Lech Kaczyński awansował gen. dyw. Bronisława Kwiatkowskiego na stopień wojskowy generała broni[2]. W związku z reorganizacją, w dniu 15 sierpnia 2007 roku objął stanowisko dowódcy operacyjnego Sił Zbrojnych.

[edytuj] Śmierć i pogrzeb

Zginął 10 kwietnia 2010 w katastrofie polskiego samolotu Tu-154M w Smoleńsku. 15 kwietnia 2010 Marszałek Sejmu Bronisław Komorowski, wykonujący obowiązki Prezydenta RP, postanowieniem Nr 112-8-2010 mianował go pośmiertne generałem[3]. 24 kwietnia 2010 Bronisław Kwiatkowski został pochowany na Cmentarzu Salwatorskim w Krakowie[4].

[edytuj] Ordery i oznaczenia

[edytuj] Upamiętnienie

  • 12 sierpnia 2010 w siedzibie Dowództwa Operacyjnego Sił Zbrojnych przy ul. Radiowej 2 w Warszawie odsłonięto tablicę pamiątkową upamiętniającą gen. Bronisława Kwiatkowskiego[14]
  • 13 sierpnia 2010 odsłonięto poświęconą mu tablicę pamiątkową w kościele garnizonowym św. Agnieszki w Krakowie[15]
  • 24 marca 2011 roku popiersie gen. Bronisława Kwiatkowskiego odsłonięto w Dowództwie Operacyjnym Sił Zbrojnych w Warszawie[16]
  • 11 kwietnia 2011 w pierwszą rocznicę katastrofy smoleńskiej, imię Bronisława Kwiatkowskiego nadano szkole podstawowej w Mazurach, rodzinnej wsi generała[17].

Przypisy

[edytuj] Bibliografia

Poprzednik
gen. dyw. Edward Gruszka
dowódca
Wielonarodowej Dywizji Centrum-Południe

lata 2006-2007
Następca
gen. dyw. Paweł Lamla

Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.

Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.

Zasady ochrony prywatności O Wikipedii Informacje prawne