Bułat (tur. z pers. پولاد pūlād – stal, ang. scimitar[1] [2]) – to rodzaj szabli orientalnej, wykonana z bardzo twardej i sprężystej stali. Oprócz materiału (stali zwanej bułatową lub damasceńską) broń ta wyróżniała się także krótką, krzywą głownią o szerokim piórze, rozszerzającym się ku końcowi[3].
Używana w Polsce oraz na Bliskim Wschodzie m.in. przez janczarów. Nazwą to określano w dawnej Polsce także stal damasceńską. W Turcji pod tą nazwą znana jest także pala.
[edytuj] Bibliografia
- Krzysztof Czekierda: Wielki słownik wojskowy polsko-angielski angielsko-polski. Enklawa, 2006.
- Wielki Słownik PWN-Oxford (elektroniczny). 2004. ISBN 83-01-14136-0.
- PWN Leksykon: Wojsko, wojna, broń, Wyd. PWN, Warszawa 2001, ISBN 83-01-13506-9
- Włodzimierz Kwaśniewicz: Leksykon broni białej i miotającej. Warszawa: wyd. Bellona, 2003. ISBN 83-11-09617-1.
- Zdzisław Żygulski (junior): Broń w dawnej Polsce na tle uzbrojenia Europy i Bliskiego Wschodu. Warszawa: PWN, 1982. ISBN 83-01-02515-8.
- Michał Gradowski, Zdzisław Żygulski Słownik uzbrojenia historycznego, Wyd. PWN, Warszawa 2010, s. 18, 31, ISBN 978-83-01-16260-3
- Zygmunt Gloger Encyklopedia staropolska.
Przypisy
.JPG)
