| Buddy Holly | |
| Imię i nazwisko | Charles Hardin Holley |
| Data i miejsce urodzenia | 7 września 1936 Lubbock |
| Data i miejsce śmierci | 3 lutego 1959 Clear Lake |
| Instrument | śpiew, gitara, fortepian, skrzypce |
| Gatunek | rock and roll, rockabilly |
| Aktywność | 1956–1959 |
| Wytwórnia płytowa | Decca |
| Powiązania | The Crickets |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons | |
| Strona internetowa | |
Buddy Holly, właśc. Charles Hardin Holley (ur. 7 września 1936 w Lubbock, zm. 3 lutego 1959 w Clear Lake) – amerykański piosenkarz rockandrollowy, gitarzysta, kompozytor. Był jednym z muzycznych wzorców dla Jimiego Hendriksa[1].
Chociaż Buddy Holly pozostał czynnym muzykiem jedynie 18 miesięcy, wywarł trwały wpływ na muzykę rockową i stał się jej jedną z największych legend. Buddy Holly był niezwykle płodnym artystą, w okresie swej krótkiej działalności nagrał wystarczająco dużo muzyki by wypełnić wiele albumów. Wielkość artysty nie polegała jednak na produktywności, lecz na wizjonerstwie. Holly był jednym z pierwszych, którzy dostrzegli artystyczny potencjał tkwiący w rock and rollu. Był pierwszym wielkim rockowym eksperymentatorem. Jako pierwszy zaczął stosować dwuścieżkowy magnetofon i miksowanie ponagraniowe. Eksperymentował z instrumentarium, brzmieniem i nastrojem. Pod tym względem wyprzedził epokę na całe dziesięciolecie, stając się prototypem progresywnego rockmana.
Buddy Holly zginął w wypadku lotniczym. Dzień jego śmierci przeszedł do historii jako The Day the Music Died za sprawą słynnego songu Dona McLeana "American Pie". W tym samym wypadku zginął także Ritchie Valens.
Buddy Holly współpracował z grupą Buddy Holly and The Crickets grającą w składzie:
W 1986 Buddy Holly został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame[2].
W 2003 album The Chirping Crickets został sklasyfikowany na 421. miejscu listy 500 albumów wszech czasów wg magazynu Rolling Stone[3].
