| Bulmastif | |
Pies rasy bullmastiff | |
| Inne nazwy | ang. bullmastiff |
| Kraj patronacki | Wielka Brytania |
| Kraj pochodzenia | Anglia |
| Wymiary | |
| Wysokość | 63,5–68,5 cm (psy), 61–66 cm (suki) |
| Masa | 49,9–59 kg (psy), 41–49,9 kg (suki) |
| Klasyfikacja | |
| FCI | Grupa II, sekcja 2, wzorzec nr 157[1] |
| AKC | Working |
| ANKC | Group 6 (Utility) |
| CKC | Group 3 – Working Dogs |
| KC(UK) | Working |
| NZKC | Utility |
| UKC | Grupa 1 – Guardian Dog |
| Wzorce rasy | |
| FCI • AKC • ANKC • CKC • KC(UK) • NZKC • UKC | |
Bulmastif (oryginalna nazwa bullmastiff) – rasa psa zaliczana do grupy molosów w typie mastifa (typ dogowaty[2]), wyhodowana w XIX wieku w Anglii jako pies stróżujący. Obecnie pełni również funkcję psa-towarzysza.
Spis treści |
Powstał w wyniku krzyżowania angielskich molosów: buldogów i mastifów. Bulmastif jest lżejszej budowy i mniejszych rozmiarów od mastifa. Łączy w sobie spokój, opanowanie buldoga z silnym charakterem i instynktem obronnym mastifa[3].
W klasyfikacji FCI rasa ta została zaliczona do grupy II – Pinczery, sznaucery, molosy i szwajcarskie psy do bydła, sekcja 2.1 – Molosy typu mastifa[4]. Psy tej rasy nie podlegają próbom pracy[1].
Zgodnie z klasyfikacją amerykańską, należy do grupy psów pracujących[5].
Zaliczany do psów obronnych[6].
Spokojny, zrównoważony i czujny. Hodowany jako pies stróżujący. Jest psem odważnym i odpornym na ból[3]. Wymaga konsekwentnego postępowania i socjalizacji w związku z tendencją do dominacji wobec zwierząt i ludzi.
Krótka sierść o barwie płowej, rudobrązowej lub pręgowanej, zazwyczaj z czarną maską; dopuszczalne białe znaczenia na piersi.
Wymaga regularnego usuwania martwego włosa oraz zaspokojenia sporych potrzeb ruchowych.
| ||||||||||