Widget
Podziel się:

Bulmastif


Bulmastif
Bullmastiff Junghund 1 Jahr.jpg
Pies rasy bullmastiff
Inne nazwyang. bullmastiff
Kraj patronackiWielka Brytania
Kraj pochodzeniaAnglia
Wymiary
Wysokość63,5–68,5 cm (psy),
61–66 cm (suki)
Masa49,9–59 kg (psy),
41–49,9 kg (suki)
Klasyfikacja
FCIGrupa II, sekcja 2,
wzorzec nr 157[1]
AKCWorking
ANKCGroup 6 (Utility)
CKCGroup 3 – Working Dogs
KC(UK)Working
NZKCUtility
UKCGrupa 1 – Guardian Dog
Wzorce rasy
FCI AKC ANKC CKC KC(UK) NZKC UKC
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Bulmastif (oryginalna nazwa bullmastiff) – rasa psa zaliczana do grupy molosów w typie mastifa (typ dogowaty[2]), wyhodowana w XIX wieku w Anglii jako pies stróżujący. Obecnie pełni również funkcję psa-towarzysza.

Spis treści

[edytuj] Rys historyczny

Powstał w wyniku krzyżowania angielskich molosów: buldogów i mastifów. Bulmastif jest lżejszej budowy i mniejszych rozmiarów od mastifa. Łączy w sobie spokój, opanowanie buldoga z silnym charakterem i instynktem obronnym mastifa[3].

[edytuj] Klasyfikacja

W klasyfikacji FCI rasa ta została zaliczona do grupy II – Pinczery, sznaucery, molosy i szwajcarskie psy do bydła, sekcja 2.1 – Molosy typu mastifa[4]. Psy tej rasy nie podlegają próbom pracy[1].

Zgodnie z klasyfikacją amerykańską, należy do grupy psów pracujących[5].

[edytuj] Użytkowość

Zaliczany do psów obronnych[6].

[edytuj] Temperament

Spokojny, zrównoważony i czujny. Hodowany jako pies stróżujący. Jest psem odważnym i odpornym na ból[3]. Wymaga konsekwentnego postępowania i socjalizacji w związku z tendencją do dominacji wobec zwierząt i ludzi.

[edytuj] Szata i umaszczenie

Krótka sierść o barwie płowej, rudobrązowej lub pręgowanej, zazwyczaj z czarną maską; dopuszczalne białe znaczenia na piersi.

[edytuj] Utrzymanie i pielęgnacja

Wymaga regularnego usuwania martwego włosa oraz zaspokojenia sporych potrzeb ruchowych.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Wzorzec rasy nr 157 (FCI Standard N° 157) (pdf), Związek Kynologiczny w Polsce - Zarząd Główny
  2. Rino Falappi: Czworonożni przyjaciele: rasy, pielęgnacja i hodowla psów. s. 84. 
  3. 3,0 3,1 Hans Räber: Encyklopedia Psów Rasowych. T. I. Warszawa: MULTICO Oficyna Wydawnicza, 1999, s. 393. ISBN 83-7073-158-9. 
  4. Systematyka ras wg FCI z uwzględnieniem polskiego nazewnictwa ras (pdf), Związek Kynologiczny w Polsce – Zarząd Główny
  5. Ammy Marder, Debra Horwitz: Nasz pies. Poradnik dla właścicieli psów. s. 148. 
  6. Magdalena Nowicka, Agnieszka Boczula: Psy obronne. s. 57 i 66. 

[edytuj] Bibliografia

  • Eva Maria Krämer: Rasy psów. Warszawa: Multico Oficyna Wydawnicza, 1998, s. 231. ISBN 83-7073-122-8. 
  • Ammy Marder, Debra Horwitz: Nasz pies. Poradnik dla właścicieli psów. Warszawa: Książka i Wiedza, 1999. ISBN 83-05-13030-4. 
  • Magdalena Nowicka, Agnieszka Boczula: Psy obronne. Warszawa: Książka i Wiedza, 2001. ISBN 83-05-13030-4. 
  • Rino Falappi: Czworonożni przyjaciele: rasy, pielęgnacja i hodowla psów. Warszawa: Dom Wydawniczy "Bellona", 2001. ISBN 83-11-09354-7. 

Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.

Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.

Zasady ochrony prywatności O Wikipedii Informacje prawne