| Bumar Sp. z o.o. | |
| Forma prawna | sp. z o.o. |
| Data założenia | 1971 2002 (Grupa Bumar) |
| Lokalizacja | Warszawa  Polska |
| Siedziba | al. Jana Pawła II 11 00-828 Warszawa |
| Numer KRS | 0000027151 |
| Prezes | Krzysztof Krystowski |
| Branża | zbrojeniowa |
| Produkty | sprzęt wojskowy, sprzęt budowlany i górniczy, maszyny rolnicze |
| Zatrudnienie | ponad 12 000 (Grupa Bumar) |
| Kapitał zakładowy | 1 078 682 500 zł |
| Strona internetowa | |
Bumar Sp. z o.o. – polska spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, podmiot dominujący w grupie kapitałowej Bumar skupiającej 40 przedsiębiorstw polskiego przemysłu zbrojeniowego.
Spis treści |
W okresie PRL Bumar to skrót nazwy jednego ze zjednoczeń. Jego pełna nazwa to Zjednoczenie Przemysłu Maszyn Budowlanych "Bumar" (1953-1981), z siedzibą w Warszawie, w którego strukturze funkcjonowało też Przedsiębiorstwo Handlu Zagranicznego "Bumar". Obecnie działa pod nazwą Bumar sp. z o.o. i od 2002 jest główną firmą Grupy Kapitałowej Bumar. Profil działalności firmy to głównie handel, czyli eksport rodzimych produktów oraz sprzedaż ich na polskim rynku.
Grupa kapitałowa obejmuje 27 spółek produkcyjnych i handlowych z sektora przemysłu zbrojeniowego, specjalizujące się w dziedzinach: amunicyjnej, radarowej, rakietowej, pancernej oraz spółki należące do sektora maszyn budowlanych, drogowych i górniczych, akcesoriów kolejowych, maszyn rolniczych i innych wyrobów przemysłowych oraz usług budowlanych. Wiodąca rola firmy Bumar Sp. z o.o. w grupie kapitałowej Bumar ma wpływ na funkcjonowanie centralnego zaopatrzenia w materiały i elementy do produkcji, w kreowaniu i finansowaniu przez nią produkcji przeznaczonej na eksport i na kraj, monitorowaniu zdolności produkcyjnych, wprowadzaniu zmian w profilu i wielkości produkcji, koordynacji i prowadzeniu prac badawczo-rozwojowych oraz realizacji umów offsetowych (np. na samolot F-16).
Bumar z głównym realizatorem kontraktu ZM Bumarem Łabędy wygrał 11 kwietnia 2003 przetarg na dostawę czołgów PT-91M, pojazdów pomocniczych (most czołgowy PMC Leguan, wóz zabezpieczenia technicznego WZT-4, maszyna inżynieryjno-drogowa MID-M) i szkolenie malezyjskich żołnierzy w obsłudze zakupionej broni pancernej. Zamówienie malezyjskie było najbardziej kompleksowym kontraktem zbrojeniowym w okresie nowego państwa polskiego. Jednak przychody z umowy na 370 milionów USD z Siłami Zbrojnymi Malezji nie pokryły nawet kosztów produkcji[1]. Umowa została zrealizowana z kilkuletnim opóźnieniem.
oraz
