| Carlos Queiroz | ||
| Imię i nazwisko | Carlos Manuel Brito Leal Queiroz | |
| Data i miejsce urodzenia | 1 marca 1953 Nampula, Portugalska Afryka Wschodnia | |
| Pozycja | napastnik | |
| Wzrost | 187 cm | |
| Masa ciała | 78 kg | |
| Informacje klubowe | ||
| Obecny klub | ||
| Kariera trenerska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub/reprezentacja | |
| 1990–1991 1991–1993 1994–1996 1996 1996–1997 1999 2000–2002 2002–2003 2003–2004 2004–2008 2008–2010 2011– | Sporting Lizbona Red Bull New York Nagoya Grampus Manchester United (asystent) Real Madryt Manchester United (asystent) | |
Carlos Manuel Brito Leal Queiroz (wym. [ˈkaɾluʃ kɐjˈɾɔʃ]; ur. 1 marca 1953 roku w Nampuli w Mozambiku) – portugalski trener piłkarski i były piłkarz.
Był bramkarzem miejscowego klubu Nampuli. W 1976 roku z powodu kontuzji musiał zakończyć piłkarską karierę. Pracę szkoleniową rozpoczął w Portugalii, z reprezentacją młodzieżową, z którą dwukrotnie - w 1989 i 1991 roku - zdobył tytuł mistrza świata. Jest twórcą największych sukcesów w historii młodzieżowej piłki portugalskiej i wychowawcą "Złotego pokolenia" portugalskich piłkarzy, którego najwybitniejsi przedstawiciele - Luís Figo, Rui Costa, Jorge Costa i Fernando Couto - stanowili później o sile dorosłej kadry.
W 1990 roku został selekcjonerem reprezentacji A, ale nie udało mu się z nią awansować do Mundialu 1994. Do światowego czempionatu wprowadził za to Republikę Południowej Afryki, lecz został zwolniony na kilka miesięcy przed turniejem. Ponadto szkolił zespoły w Stanach Zjednoczonych, Japonii i Zjednoczonych Emiratach Arabskich; jest jednym z nielicznych trenerów, którzy pracowali na czterech różnych kontynentach.
W 2003 roku dostał szansę od Realu Madryt, ale sezon spędzony w stolicy Hiszpanii - IV miejsce w Primera División i szybkie odpadnięcie z Ligi Mistrzów - był jednym z gorszych w całej historii klubu. W 2004 ponownie (wcześniej w latach 2002-2003) został asystentem Aleksa Fergusona. W tym czasie klub zdobył m.in. Puchar Mistrzów i dwa tytuły mistrza Anglii. Zdaniem wielu obserwatorów był szykowany na jego następcę w Manchesterze United, jednak w lipcu 2008 zdecydował się przyjąć propozycję szefów Portugalskiego Związku Piłki Nożnej i po raz drugi w karierze poprowadził reprezentację Portugalii.
Brał z nią udział w kwalifikacjach do Mundialu 2010. W grupie eliminacyjnej Portugalia zajęła drugie miejsce, za Danią. Do mistrzostw awansowała dzięki wygranej w barażach z Bośnią i Hercegowiną. Na samym turnieju jego podopieczni, wśród których znajdowali się m.in. Cristiano Ronaldo, Deco, Paulo Ferreira i Ricardo Carvalho, doszli do drugiej rundy, gdzie przegrali 0:1 z przyszłymi mistrzami świata Hiszpanami. W rozgrywkach grupowych wygrali z Koreą Północną i Wybrzeżem Kości Słoniowej oraz zremisowali z Brazylią.
Po mistrzostwach Queiroz został zawieszony na pół roku za obrażenie kontrolerów antydopingowych. W tym czasie Portugalczycy (prowadzeni na boisku przez Agostinho Oliveirę) rozpoczęli eliminacje do Euro 2012; po dwu pierwszych meczach mieli na koncie tylko jeden punkt, po remisie z Cyprem (4:4) i porażce z Norwegią (0:1). 9 września, dwa dni po tym ostatnim spotkaniu, portugalska federacja postanowiła rozwiązać kontrakt z selekcjonerem. 4 kwietnia 2011 roku został selekcjonerem reprezentacji Iranu podpisując trzyletni kontrakt.
| |||||||
| |||||
| |||||||