Widget
Podziel się:

Caroline Wozniacki


Caroline Wozniacki
Karolina Woźniacka
Caroline WozniackiKarolina Woźniacka
Caroline Wozniacki, 2009 US Open
Państwo Dania
Miejsce zamieszkaniaMonte Carlo
Data i miejsce urodzenia11 lipca 1990
Odense
Wzrost177 cm
Masa ciała58 kg
Grapraworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny2005
Zakończenie karieryaktywna
TrenerPiotr Woźniacki
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje18
Najwyżej w rankingu1 (11 października 2010)
Australian OpenSF (2011)
Roland GarrosQF (2010)
Wimbledon4R (2009, 2010, 2011)
US OpenF (2009)
Gra podwójna
Wygrane turnieje2
Najwyżej w rankingu52 (14 września 2009)
Australian Open2R (2008)
Roland Garros1R (2008, 2009)
Wimbledon2R (2009)
US Open3R (2009)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Caroline Wozniacki w Wikicytatach
Strona internetowa
Carolinewozniacki.jpg

Caroline Wozniacki (Karolina Woźniacka[1], ur. 11 lipca 1990 w Odense) – duńska tenisistka pochodzenia polskiego, od 18 lipca 2005 roku o statusie profesjonalnym, finalistka US Open 2009 w singlu i była liderka rankingu WTA Tour w grze pojedynczej. Jest zawodniczką praworęczną z oburęcznym backhandem.

Spis treści

[edytuj] Życie osobiste

Jej rodzice są Polakami, matka Anna była reprezentantką Polski w siatkówce, a ojciec Piotr był piłkarzem Miedzi Legnica, Zagłębia Lubin i SV Waldhof Mannheim, w latach osiemdziesiątych podpisał kontrakt z B 1909 Odense, wtedy na stałe przenieśli się do Danii[2][3]. Jej brat jest piłkarzem Boldklubben Frem. Tenisistka mówi płynnie po duńsku, polsku i angielsku. Jest przyjaciółką sióstr Radwańskich. Jest fanką angielskiego klubu piłkarskiego Liverpool F.C.[4]

[edytuj] Kariera zawodowa

[edytuj] 2008

Rok 2008 rozpoczęła od występu w wielkoszlemowym Australian Open. Dotarła tam do 4 rundy, eliminując po drodze m.in. Alonę Bondarenko. Dunkę pokonała Serbka Ana Ivanović w dwóch setach 6:1, 7:6 (mimo prowadzenia Wozniacki w drugim secie 5:3 i dwóch piłek setowych).

Później wzięła udział w turnieju w Ad-Dausze, w którym doszła do ćwierćfinału, pokonując po drodze kolejno Tajkę Chan Yung-jan 3:6, 6:2, 6:3, rozstawioną z nr 8 Francuzkę Marion Bartoli 6:2, 6:3 oraz Anabel Medinę-Garrigues z Hiszpanii 3:6, 7:6(3), 6:3. Przegrała dopiero z rozstawioną z numerem 4 Marią Szarapową 0:6, 1:6.

Doszła też do ćwierćfinału turnieju w Memphis, przegrywając z późniejszą zwyciężczynią turnieju, Amerykanką Lindsay Davenport 0:6, 2:6.

Sukces odniosła też w bardzo mocno obsadzonych turniejach w Indian Wells oraz Miami, dochodząc w obu do czwartej rundy. W Indian Wells przegrała z rozstawioną z numerem 2 Swietłaną Kuzniecową 2:6, 3:6, natomiast na Florydzie z późniejszą triumfatorką Sereną Williams 3:6, 3:6.

Wzięła też udział w innych turniejach nie odnosząc w nich jednak spektakularnych sukcesów (np. II runda w Berlinie czy III w Rzymie, French Open i Wimbledonie).

Swój pierwszy tytuł wywalczyła w Sztokholmie, pokonując kolejno Angelique Kerber, Emmę Laine, Anabel Medinę Garrigues, Agnieszkę Radwańską oraz Wierę Duszewinę w finale. Awansowała na 23. miejsce w rankingu.

Na Igrzyskach Olimpijskich w Pekinie odpadła w trzeciej rundzie po przegranej z późniejszą złotą medalistką Jeleną Diemientjewą. W pierwszej rundzie wygrała z Selimą Sfar 6:4, 6:1, natomiast w drugiej pokonała rozstawioną z nr 10 Słowaczkę Danielę Hantuchovą 6:1, 6:3.

Następnie wzięła udział w turnieju Pilot Pen Tennis rozgrywanym w New Haven. Turniej kategorii II należy do cyklu US Open Series i jest ostatnim rozgrywanym przed wielkoszlemowym US Open. W pierwszej rundzie pokonała Słowaczkę Dominikę Cibulkovą, która skreczowała po pierwszym secie wygranym przez Dunkę 7:6(7). W drugiej rundzie Wozniacki spotkała się z Monicą Niculescu, z którą wygrała 6:3, 6:3. W ćwierćfinale pokonała rozstawioną z numerem 3 Francuzkę Marion Bartoli 6:4, 6:0, a w półfinale jej młodszą rodaczkę Alizé Cornet 7:5, 6:4. W finale spotkała się z Rosjanką Anną Czakwetadze rozstawioną z jedynką. Pokonała ją w trzech setach 3:6, 6:4, 6:1. Zdobyła tym samym swój drugi, do tej pory najważniejszy tytuł w karierze i awansowała na 18. miejsce w rankingu WTA.

Pod koniec września wygrała swój pierwszy turniej deblowy. W Pekinie, podczas turnieju kategorii II China Open 2008, grając w parze z Anabel Mediną Garrigues pokonały w finale Chinki Han Xinyun i Xu Yifan 6:1, 6:3.

[edytuj] 2009

Sezon 2009 zaczęła od turnieju w Auckland gdzie w ćwierćfinale przegrała z Jeleną Wiesniną 3:6, 6:0, 3:6. Następnie dotarła do ćwierćfinału turnieju w Sydney pomimo trzech piłek meczowych przegrała z Sereną Wiliams 7:6, 3:6, 6:7. W Australian Open w I rundzie wygrała z Shahar Peer6:3, 6:2, w II rundzie wygrała z Virginia Ruano Pascual 6:3, 6:3 ale przegrała w III rundzie z Jeleną Dokić 6:3, 1:6, 2:6.

Wozniacki wzięła udział w turnieju Pattaya gdzie w ćwierćfinale przegrała z rozstawioną z numerem 8. Magdaléną Rybárikovą 6:4, 6:1. Następnie doszła do finału turnieju w Memphis gdzie przegrała z Wiktorią Azarenką 1:6, 3:6, następnie z Wiktorią Azarenką wygrały ten turniej w deblu.

W Indian Wells doszła do ćwierćfinału gdzie przegrała z Wierą Zwonariową 4:6, 2:6. W Miami doszła do ćwierćfinału wygrywając po drodze z Jeleną Dokić, Patty Schnyder, Jeleną Diemientjewą i przegrywając ze Swietłaną Kuzniecową 4:6, 7:6, 1:6.

Na turnieju w Ponte Vedra Beach wygrała swój 4 turniej wygrywając w finale z Aleksandrą Wozniak 6:1, 6:2. W turnieju w Charlestonie doszła do finału gdzie w półfinale pokonała Jelenę Diemientjewą, ale w finale przegrała z Sabine Lisicki 2:6, 4:6.

W Stuttgarcie odpadła w II rundzie przegrywając z Marion Bartoli 6:7, 4:6. W turnieju w Rzymie odpadła w III rundzie z Wiktorią Azarenką 2:6, 2:6. W turnieju w Madrycie odpadła z liderką rankingu Dinarą Safiną 2:6, 4:6.

We French Open w była rozstawiona z 10 i w I rundzie wygrała w Wierą Duszewiną 4:6, 7:5, 6:1. W II rundzie spotkała się Jill Craybas i wygrała 6:1, 6:4 ale w III rundzie uległa Soranie Cirstei 6:7, 5:7.

W lipcu wygrała turniej w Eastbourne pokonując w finale Virginie Razzano 7:6, 7:5. Na Wimbledonie odpadła w IV rundzie z Sabine Lisicki 4:6, 4:6.

W Sztokholmie w dzień swoich urodzin przegrała w finale z Maríą José Martínez Sánchez. W turnieju w Los Angeles przegrała w II rundzie, w turnieju w Cincinnati odpadła w ćwierćfinale, a w Toronto przegrała w II rundzie. Następnie wygrała turniej w New Haven pokonując w finale Jelenę Wiesninę 6:2, 6:4. Na US Open osiągnęła swój pierwszy wielkoszlemowy finał gdzie przegrała z Kim Clijsters 5:7, 3:6. Po tym turnieju została 6. rakietą świata.

W turnieju w Tokio musiała oddać mecz w II rundzie Aleksandrze Wozniak. W Pekinie odpadła w II rundzie z Maríą José Martínez Sánchez 7:6, 6:7, 0:6. W turnieju w Osace przegrała w półfinale z Samanthą Stosur 0:6, 6:4, 4:6. W Luksemburgu w I rundzie przy prowadzeniu 7:5, 5:0 oddała mecz Anne Kremer.

W turnieju mistrzyń w Ad-Dausze wygrała swój pierwszy mecz z Wiktorią Azarenką 1:6, 6:4, 7:5. W drugim meczu wygrała z Wierą Zwonariową 6:0, 6:7, 6:4. W III meczu przegrała z Jeleną Janković 2:6, 2:6 mimo to awansowała do półfinału gdzie musiała oddać mecz Serenie Williams.

Sezon skończyła na 4. pozycji w rankingu WTA.

[edytuj] 2010

Caroline Wozniacki podczas US Open 2010 w charakterystycznym stroju zaprojektowanym przez Stellę McCartney

Sezon zaczęła od turnieju w Sydney, gdzie przegrała w I rundzie z Li Na 6:2, 3:6, 2:6. W Australian Open została rozstawiona z numerem 4. W I rudzie wygrała z Aleksandrą Wozniak 6:4, 6:2. Następnie wygrała z Julią Görges 6:3, 6:1. W III rundzie wygrała z Shahar Peer 6:4, 6:0, ale w IV rundzie przegrała z Li Na 4:6, 3:6. Po Australian Open awansowała na 3. pozycję w rankingu WTA.

W turnieju w Dubaju była rozstawiona z numerem 1 i w III rundzie przegrała z Shahar Peer 2:6, 5:7. Na BNP Paribas Open została rozstawiona z numerem 2. W II rundzie wygrała z Vanią King 5:7, 6:2, 6:4. W III rundzie wygrała z Marią Kirilenko 6:0, 6:3. W IV rundzie wygrała z Nadią Pietrową 6:3, 3:6, 6:0. W ćwierćfinale wygrała z Zheng Jie 6:4, 4:6, 6:1. W półfinale wygrała z Agnieszką Radwańską 6:2, 6:3. Następnie przegrała w finale z Jeleną Janković 2:6, 4:6. Po turnieju w Indian Wells awansowała na 2. miejsce w rankingu WTA. W Miami w I rundzie wygrała 3:6, 6:3, 6:4 z Tswetaną Pironkową, w II rundzie wygrała z Marią Kirilenko 1:6, 6:1, 6:4, w kolejnej rundzie spotkała się Anastazją Pawluczenkową i wygrała 6:2, 6:2. W ćwierćfinale uległa Justine Henin 7:6(5), 3:6, 4:6.

W turnieju MPS Group Championships 2010 rangi International rozgrywanym w Ponte Beach obroniła tytuł zdobyty rok wcześniej pokonując w finale Olgę Goworcową 6:2, 7:5. Następnie pojechała do Charlestonu, gdzie w półfinale w czasie meczu doznała kontuzji i musiała oddać mecz Wierze Zwonariowej. W turnieju w Stuttgarcie została rozstawiona z numerem 1. W sierpniu 2010 w turnieju Rogers Cup poprzedzającym US Open, w Montrealu, wygrała pokonując Wierę Zwonariową 6:3, 6:2. W tym samym tygodniu wygrała turniej Pilot Pen Tennis, w finale z Nadią Pietrową wynikiem 6:3, 3:6, 6:3. Była to jej trzecia z rzędu wygrana impreza w New Haven.

Została rozstawiona z numerem 1 w US Open 2010, gdzie jako zwyciężczyni US Open Series ubiegała się o dodatkowy milion dolarów nagrody w przypadku wygranej – łącznie 2,7 mln USD – czyli najwyższej nagrody dla kobiety w jakimkolwiek sporcie wszech czasów. Jednak odpadła w półfinale z Wierą Zwonariową 4:6. 3:6, inkasując ćwierć tej kwoty w dodatku do premii za półfinał, łącznie $650,000.

Następnie wygrała Toray Pan Pacific Open w Tokio. Dostając się do ćwierćfinału China Open w Pekinie, zapewniła sobie nr 1 w rankingu światowym WTA na 11 października 2010. Wygrała także ten turniej, pokonując w finale Wierę Zwonariową 6:3, 3:6, 6:3.

Na zakończenie sezonu w Ad-Dausze podczas Sony Ericsson Championships 2010 zagrała w grupie kasztanowej wraz z Francescą Schiavone, Samanthą Stosur oraz Jeleną Diemientjewą. W pierwszym meczu rozgrywek grupowych wygrała z Diemientjewą 6:1, 6:1. W drugim przegrała ze Stosur 4:6, 3:6. W trzecim wygrała ze Schiavone 3:6, 6:1, 6:1 – tym samym zapewniła sobie pierwsze miejsce w światowym rankingu WTA na koniec roku. W półfinale wygrała z Wierą Zwonariową 7:5, 6:0. W finale, i ostatnim meczu jej sezonu, przegrała z Kim Clijsters 3:6, 7:5, 3:6.

[edytuj] 2011

Caroline Wozniacki podczas Australian Open 2011

Na początek sezonu, rozstawiona z nr 1, po wolnym losie w I rundzie, przegrała z Dominiką Cibulkovą w II rundzie wynikiem 3:6, 3;6 w Medibank International Sydney.

W Australian Open była również rozstawiona jako nr 1. W I rundzie wygrała z Giselą Dulko wynikiem 6:3, 6:4. W II rundzie wygrała z Vanią King wynikiem 6:1, 6:0. W III rundzie wygrała z Dominiką Cibulkovą wynikiem 6:4, 6:3. W IV rundzie wygrała z Anastasiją Sevastovą wynikiem 6:3, 6:4. W ćwierćfinale wygrała z Francescą Schiavone 3:6, 6:3, 6:3. W półfinale przegrała z Li Na wynikiem 6:3, 5:7, 3:6, a serwowała piłkę meczową w drugim secie przy stanie 5:4.

Caroline Wozniacki podczas French Open 2011

Z dniem 14 lutego 2011 straciła pierwsze miejsce w rankingu światowym WTA Tour na korzyść Kim Clijsters, mistrzyni Australian Open 2011. Ponieważ Clijsters nie wzięła udziału w następnym turnieju, Dubai Duty Free Tennis Championships, Wozniacki mogła odrobić straty o ile dostałaby się do półfinału w Dubaju. Rozstawiona z nr 1., nie zagrała w I rundzie. W II rundzie wygrała przez krecz rywalki z Anną Czakwetadze przy stanie 6:1, 3:5. W III rundzie wygrała z Ayumi Morita wynikiem 6:1, 6:0. W ćwierćfinale pokonała Shahar Peer wynikiem 6:2, 6:4, tym samym powracając do pierwszego miejsca w rankingu WTA Tour z dniem 21 lutego 2011. W półfinale wygrała po raz pierwszy w życiu z Jeleną Janković wynikiem 7:5, 6:3. W finale pokonała Swietłanę Kuzniecową wynikiem 6:1, 6:3 zdobywając pierwszy tytuł w sezonie i odzyskując miejsce liderki w światowym rankingu WTA Tour.

W następnym tygodniu, jako liderka rankingu wystartowała w turnieju Qatar Total Open. Pierwszą rundę jako najwyżej rozstawiona zawodniczka miała wolną. W II rundzie dość łatwo pokonała Nadię Pietrową 6:3, 6:2. W ćwierćfinale wygrała z Flavią Pennettą 6:2, 6:0, a w półfinale łatwo wygrała z Marion Bartoli 6:1, 6:1. Dopiero w finale musiała uznać wyższą dyspozycję dnia turniejowej dwójki Wiery Zwonariowej, z którą przegrała 4:6, 4:6.

W marcu wygrała turniej w Indian Wells.

Wozniacki była rozstawiona z nr 1 w Sony Ericsson Open w Miami. Przegrała tam w IV rundzie z rozstawioną z nr 21 Andreą Petković wynikiem 5:7, 6:3, 6–3:6.

10 kwietnia 2011 wygrała turniej Family Circle Cup w Charlestonie. Następnie dotarła do finału Porsche Tennis Grand Prix w Stuttgarcie, gdzie przegrała z Julią Görges 6:7(3), 3:6. Następnie ponownie musiała uznać wyższość Görges podczas Mutua Madrileña Madrid Open przegrywając w trzeciej rundzie 4:6, 6:1, 3:6. Następnie dotarła do półfinału Internazionali BNL d'Italia w Rzymie, gdzie przegrała z Marią Szarapową wynikiem 5:7, 3:6. 21 maja 2011 wygrała Brussels Ladies Open w Brukseli, wygrywając w finale z Peng Shuai wynikiem 2:6, 6:3, 6:3.

Podczas drugiego w tym sezonie turnieju wielkoszlemowego French Open w Paryżu rozstawiona z nr 1 Wozniacki nie miała większych problemów z przejściem I rundy pokonując Kimiko Date Krumm 6:0, 6:2. W II rundzie pokonała Aleksandrę Wozniak 6:3, 7:6(6). Nieoczekiwanie zakończyła dość wcześnie turniej przegrywając w III rundzie z Danielą Hantuchovą wynikiem 1:6; 3:6.

12 czerwca 2011 wygrała w Kopenhadze E-Boks Danish Open 2011, pokonując w finale Lucię Šafářovą wynikiem 6:1, 6:4.

W Wimbledon 2011 niespodziewanie przegrała w IV rundzie z Dominiką Cibulkovą w trzech setach, już po prowadzeniu 6:1. Była to druga w tym sezonie przegrana z Dominiką Cibulkovą.

W pierwszym turnieju po Wimbledonie, Rogers Cup w Toronto, była rozstawiona z nr 1. i miała wolny los w I rundzie. W II niespodziewanie przegrała z Robertą Vinci wynikiem 4:6, 5:7. W następnym tygodniu, w identycznej sytuacji, przegrała w turnieju Western & Southern Open 2011 nieopodal Cincinnati z Christiną McHale identycznym wynikiem 4:6, 5:7.

27 sierpnia 2011, po raz czwarty z rzędu, wygrała turniej w New Haven, New Haven Open at Yale, pokonując w finale Petrę Cetkovską wynikiem 6:4, 6:1.

Na US Open 2011 Wozniacki była rozstawiona z nr 1. W I rundzie wygrała z Nurią Llagostera Vives wynikiem 6:3, 6:1. W II rundzie pokonała Arantxę Rus wynikiem 6:2, 6:0[5]. W III rundzie pokonała Vanię King 6:2, 6:4[6]. W IV rundzie po przegrywaniu już 6:7, 1:4, pokonała Swietłanę Kuzniecową wynikiem 6:7, 7:5, 6:1[7]. W ćwierćfinale Wozniacki pokonała Andreę Petković wynikiem 6:1, 7:6. W półfinale przegrała z Sereną Williams wynikiem 2:6, 4:6.

Następnie wzięła udział w turnieju Toray Pan Pacific Open 2011 w Tokio, gdzie przegrała w III rundzie z Kaią Kanepi wynikiem 5:7, 6:1, 4:6, pomimo tego, że w 3. secie prowadziła stosunkiem 3:0 i 4:3 przy zachowaniu własnego podania.

W turnieju China Open w Pekinie dotarła do ćwierćfinału, w którym przegrała z Flavią Pennetta wynikiem 6:3, 0:6, 6:7(2).

[edytuj] 2012

W sezonie 2012 doszła do finału turnieju w Kopenhadze. W finale zawodów przegrała z Angelique Kerber 4:6, 4:6.

[edytuj] Statystyki

[edytuj] Finały turniejów wielkoszlemowych

[edytuj] Gra pojedyncza (0-1)

Końcowy wynikRokTurniejNawierzchniaPrzeciwniczkaWynik finału
Finalistka2009Stany Zjednoczone US OpenTwardaBelgia Kim Clijsters5:7, 3:6

[edytuj] Finały WTA Championships

[edytuj] Gra pojedyncza (0-1)

Końcowy wynikRokTurniejNawierzchniaPrzeciwnikWynik finału
Finalistka2010Katar Ad-DauhaTwardaBelgia Kim Clijsters3:6, 7:5, 3:6

[edytuj] Finały turniejów Tier I/Premier Mandatory/Premier 5

[edytuj] Gra pojedyncza (5-2)

Końcowy wynikRokTurniejNawierzchniaPrzeciwnikWynik finału
Finalistka2009Hiszpania MadrytCeglanaRosja Dinara Safina2:6, 4:6
Finalistka2010Stany Zjednoczone Indian WellsTwardaSerbia Jelena Janković2:6, 4:6
Zwyciężczyni2010Kanada MontrealTwardaRosja Wiera Zwonariowa6:3, 6:2
Zwyciężczyni2010Japonia TokioTwardaRosja Jelena Diemientjewa1:6, 6:2, 6:3
Zwyciężczyni2010Chińska Republika Ludowa PekinTwardaRosja Wiera Zwonariowa6:3, 3:6, 6:3
Zwyciężczyni2011Zjednoczone Emiraty Arabskie DubajTwardaRosja Swietłana Kuzniecowa6:1, 6:3
Zwyciężczyni2011Stany Zjednoczone Indian WellsTwardaFrancja Marion Bartoli6:1, 2:6, 6:3

[edytuj] Finały w turniejach WTA Tour

[edytuj] Gra pojedyncza (18-11)

Legenda
Wielki Szlem (0–1)
Igrzyska olimpijskie (0–0)
WTA Tour Championships (0–1)
Tier I /
Premier Mandatory/Premier 5 (5–2)
Tier II /
Premier (7–3)
Tier III, IV, V /
International (6–4)
Wygrane według nawierzchni
Twarda (13–7)
Ceglana (4–4)
Trawiasta (1–0)
Dywanowa (0–0)
Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPrzeciwniczkaWynik finału
Zwyciężczyni1.8 sierpnia 2008Szwecja SztokholmTwardaRosja Wiera Duszewina6:0, 6:2
Zwyciężczyni2.23 sierpnia 2008Stany Zjednoczone New HavenTwardaRosja Anna Czakwetadze3:6, 6:4, 6:1
Zwyciężczyni3.23 sierpnia 2008Japonia TokioTwardaEstonia Kaia Kanepi6:2, 3:6, 6:1
Finalistka1.26 października 2008Luksemburg LuksemburgTwarda (hala)Rosja Jelena Diemientjewa6:2, 4:6, 6:7(4)
Finalistka2.21 lutego 2009Stany Zjednoczone MemphisTwarda (hala)Białoruś Wiktoria Azarenka1:6, 3:6
Zwyciężczyni4.12 kwietnia 2009Stany Zjednoczone Ponte Vedra BeachCeglanaKanada Aleksandra Wozniak6:1, 6:2
Finalistka3.19 kwietnia 2009Stany Zjednoczone CharlestonCeglanaNiemcy Sabine Lisicki2:6, 4:6
Finalistka4.17 maja 2009Hiszpania MadrytCeglanaRosja Dinara Safina2:6, 4:6
Zwyciężczyni5.20 czerwca 2009Wielka Brytania EastbourneTrawiastaFrancja Virginie Razzano7:6(5), 7:5
Finalistka5.11 lipca 2009Szwecja BåstadCeglanaHiszpania María José Martínez Sánchez5:7, 4:6
Zwyciężczyni6.29 sierpnia 2009Stany Zjednoczone New Haven (2)TwardaRosja Jelena Wiesnina6:2, 6:4
Finalistka6.13 września 2009Stany Zjednoczone US Open, Nowy JorkTwardaBelgia Kim Clijsters5:7, 3:6
Finalistka7.21 marca 2010Stany Zjednoczone Indian WellsTwardaSerbia Jelena Janković2:6, 4:6
Zwyciężczyni7.12 kwietnia 2010Stany Zjednoczone Ponte Vedra Beach (2)CeglanaBiałoruś Olga Goworcowa6:2, 7:5
Zwyciężczyni8.8 sierpnia 2010Dania KopenhagaTwarda (hala)Czechy Klára Zakopalová6:2, 7:6(5)
Zwyciężczyni9.23 sierpnia 2010Kanada MontrealTwardaRosja Wiera Zwonariowa6:3, 6:2
Zwyciężczyni10.28 sierpnia 2010Stany Zjednoczone New Haven (3)TwardaRosja Nadieżda Pietrowa6:3, 3:6, 6:3
Zwyciężczyni11.2 października 2010Japonia TokioTwardaRosja Jelena Diemientjewa1:6, 6:2, 6:3
Zwyciężczyni12.9 października 2010Chińska Republika Ludowa PekinTwardaRosja Wiera Zwonariowa6:3, 3:6, 6:3
Finalistka8.31 października 2010Katar Ad-DauhaTwardaBelgia Kim Clijsters3:6, 7:5, 3:6
Zwyciężczyni13.20 lutego 2011Zjednoczone Emiraty Arabskie DubajTwardaRosja Swietłana Kuzniecowa6:1, 6:3
Finalistka9.26 lutego 2011Katar Ad-DauhaTwardaRosja Wiera Zwonariowa4:6, 4:6
Zwyciężczyni14.20 marca 2011Stany Zjednoczone Indian WellsTwardaFrancja Marion Bartoli6:1, 2:6, 6:3
Zwyciężczyni15.10 kwietnia 2011Stany Zjednoczone CharlestonCeglanaRosja Jelena Wiesnina6:2, 6:3
Finalistka10.24 kwietnia 2011Niemcy StuttgartCeglana (hala)Niemcy Julia Görges6:7(3), 3:6
Zwyciężczyni16.21 maja 2011Belgia BrukselaCeglanaChińska Republika Ludowa Peng Shuai2:6, 6:3, 6:3
Zwyciężczyni17.12 czerwca 2011Dania KopenhagaTwarda (hala)Czechy Lucie Šafářová6:1, 6:4
Zwyciężczyni18.27 sierpnia 2011Stany Zjednoczone New Haven (4)TwardaCzechy Petra Cetkovská6:4, 6:1
Finalistka11.15 kwietnia 2012Dania KopenhagaTwarda (hala)Niemcy Angelique Kerber4:6, 4:6

[edytuj] Gra podwójna (2-1)

Legenda
Wielki Szlem (0–0)
Igrzyska olimpijskie (0–0)
WTA Tour Championships (0–0)
Tier I /
Premier Mandatory/Premier 5 (0–0)
Tier II /
Premier (1–0)
Tier III, IV, V /
International (1–1)
Wygrane według nawierzchni
Twarda (2–1)
Ceglana (0–0)
Trawiasta (0–0)
Dywanowa (0–0)
Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPartnerkaPrzeciwniczkiWynik finału
Finalistka1.26 lutego 2006Stany Zjednoczone MemphisTwarda (hala)Białoruś Wiktoria AzarenkaStany Zjednoczone Lisa Raymond
Australia Samantha Stosur
6:7(2), 3:6
Zwyciężczyni1.28 września 2008Chińska Republika Ludowa PekinTwardaHiszpania Anabel Medina GarriguesChińska Republika Ludowa Han Xinyun
Chińska Republika Ludowa Xu Yifan
6:1, 6:3
Zwyciężczyni2.21 lutego 2009Stany Zjednoczone MemphisTwarda (hala)Białoruś Wiktoria AzarenkaUkraina Juliana Fedak
Holandia Michaëlla Krajicek
6:1, 7:6(2)

[edytuj] Historia występów

[edytuj] Gra pojedyncza

TurniejKat.
do '08
20052006200720082009201020112012Suma
Zw.-Por.
Wielki Szlem
Australia Australian OpenAAA4R3R4RSFQF17–5
Francja French OpenAA1R3R3RQF3R10–5
Wielka Brytania WimbledonALQWC2RWC3R4R4R4R12–6
Stany Zjednoczone US OpenAA2R4RFSFSF15–4
Zw.-Por. w Wielkim Szlemie0–00–12–310–413–412–410–34-151–20
Mistrzostwa kończące sezon
Turcja StambułWTA Tour ChampionshipsAAAASFFRR6–6
Indonezja BaliTournament of ChampionsAAA0–0
Turnieje Premier Mandatory
Stany Zjednoczone Indian WellsT1AA2R4RQFFW4R21–5
Stany Zjednoczone MiamiT1AAA4RQFQF4RSF15–5
Hiszpania MadrytF2R3R3R10–4
Chińska Republika Ludowa PekinT2AA1R1R1RWQF8–4
Turnieje Premier 5
Zjednoczone Emiraty Arabskie DubajT2AAAAA3RWSF8–2
Włochy RzymT1AAA3R3R3RSF2R8–5
Stany Zjednoczone CincinnatiT31RWCAAAQF3R2R3–4
Kanada Montréal/TorontoT1AA1RQA2RW2R7–3
Japonia TokioT1AAA1R2RW3R7–3
Turnieje Premier
Australia SydneyT2AAAAQF1R2RQF3–4
Francja ParyżT2AAAAAAAA0–0
Katar Ad-DauhaT1AT2AT2AT2QFF2R6–3
Stany Zjednoczone CharlestonT1AAAAFSFWA12–2
Niemcy StuttgartT2AAAA2R2RF2R4–4
Belgia BrukselaW4–0
Wielka Brytania EastbourneT2AAAQFW1RA7–2
Stany Zjednoczone StanfordT2AAAAAAA0–0
Stany Zjednoczone San DiegoAA0–0
Stany Zjednoczone New HavenT2AAAWWWW18–0
Rosja MoskwaT1AAA2RAAA1–1
Turnieje International
Australia Gold Coast/BrisbaneT3AAAAAAAA0–0
Australia AucklandT4AAAAQFAAA2–1
Australia HobartT4AT5AAAAAAA0–0
Tajlandia PattayaT4AAAAQFAAA2–1
Stany Zjednoczone MemphisT3AQFWC2RWCQFFAAA9–4
Kolumbia BogotáT3AAAAAAAA0–0
Meksyk AcapulcoT3AAAAAAAA0–0
Meksyk MonterreyAAAA0–0
Hiszpania BarcelonaT4AAAAAA0–0
Maroko FezT4AAQFAAAAA2–1
Portugalia EstorilT4AA2RAAAAA1–1
Francja StrasburgT3AAAAAAA0–0
Wielka Brytania BirminghamT3AAAAAAA0–0
Dania KopenhagaWWF14–1
Holandia 's-HertogenboschT3AAAAAAA0–0
Węgry BudapesztT3AT4AT4AAAAA0–0
Szwecja Sztokholm/BåstadT41RWCQFWCQFWFA2R14–5
Włochy PalermoT4AA1RAAAA0–1
Austria Bad GasteinT3AAA2RAAA1–1
Azerbejdżan BakuA0–0
Stany Zjednoczone WaszyngtonA0–0
Stany Zjednoczone DallasA0–0
Chińska Republika Ludowa KantonT3AAAAAAA0–0
Kanada Quebec CityT3AAAAAAA0–0
Korea Południowa SeulT4A1RQ1RAAAA2–2
Uzbekistan TaszkentT4AAAAAAA0–0
Austria LinzT2AAAAAAA0–0
Japonia OsakaSFAA3–1
Luksemburg LuksemburgT3AAAF1RAA4–2
Dawne Turnieje WTAa
Hiszpania MarbellaAAA0–0
Stany Zjednoczone Amelia Island/Ponte BeachT2AAA2RWW11–1
Polska WarszawaAQF1–1
Niemcy BerlinT1AAA2R1–1
Turcja StambułT3ALQAAAA1–1
Szwajcaria ZurychT2AT1AT1AT11R0–1
Indonezja BaliT3AA1RA0–1
Japonia TokioT3A1RWCSFW8–2
Tajlandia BangkokT3AA1R0–1
Słowenia PortorožT4AAASFAA3–1
Stany Zjednoczone Los AngelesT2AAAA2R0–1
Statystyki całej kariery
Liczba rozegranych turniejów WTAb2415222622[8]229122
Wygrane turnieje0003366018
Ranking na koniec roku2376012411
Legenda
A= nie uczestniczyła w turnieju
= turniej nie odbywał się
LQ= odpadła w kwalifikacjach
xR= x runda (x – numer rundy)
QF= ćwierćfinał
SF= półfinał
F= finał
W= zwycięstwo
Objaśnienia
  • a Lista obejmuje tylko te zlikwidowane turnieje w których zawodniczka wystąpiła.
  • b Występy w turniejach głównych, bez turniejów w których odpadła w kwalifikacjach.
  • Q Do turnieju głównego dostała się po kwalifikacjach.
  • LL Do turnieju głównego dostała się jako szczęśliwy przegrany, mimo porażki w kwalifikacjach.
  • WC Do turnieju dostała się dzięki dzikiej karcie.
  • T1 Turniej był wówczas turniejem kategorii I
  • T2 Turniej był wówczas turniejem kategorii II
  • T3 Turniej był wówczas turniejem kategorii III
  • T4 Turniej był wówczas turniejem kategorii IV
  • T5 Turniej był wówczas turniejem kategorii V

[edytuj] Osiągnięcia juniorskie

[edytuj] Gra pojedyncza

[edytuj] Mistrzyni

RokTurniejFinalistkaWynik
2003Dania KoldingDania Hanne-Skak Jensen3:6, 6:3, 6:1
2004Dania Rungsted KystDania Gluay Kampookaew7:5, 6:4
Norwegia OsloDania Gluay Kampookaew6:3, 6:3
Szwecja KramforsDania Nadia Laas-Hansen6:0, 6:3
Japonia OsakaSłowacja Dominika Cibulková6:3, 6:0
2005Japonia NagojaJaponia Ayumi Morita6:2, 0:6, 6:4
Wielka Brytania RoehamptonNowa Zelandia Marina Erakovic6:0, 6:3
Stany Zjednoczone Orange BowlRumunia Mihaela Buzărnescu6:1, 6:4
2006Wielka Brytania WimbledonSłowacja Magdaléna Rybáriková3:6, 6:1, 6:3
Japonia OsakaJaponia Ayumi Morita6:3, 2:6, 6:2

[edytuj] Finalistka

RokTurniejMistrzyniWynik
2003Dania KopenhagaFrancja Marina Cossou5:7, 4:6
2004 LuksemburgHolandia Michaëlla Krajicek6:4, 2:6, 2:6
2006Australia Australian OpenRosja Anastazja Pawluczenkowa6:1, 2:6, 3:6

[edytuj] Gra podwójna

[edytuj] Mistrzyni

RokTurniejPartnerkaFinalistkiWynik
2003Dania KoldingDania Hanne-Skak JensenSzwecja Diana Eriksson
Szwecja Nadja Roma
7:6(5), 6:4
2004Dania Rungsted KystDania Hanne-Skak JensenDania Nadia Laas-Hansen
Dania Gluay Kampookaew
6:4, 6:1
Norwegia OsloBelgia Yanina WickmayerNiemcy Sabrina Allaut
Niemcy Antonia Fohse
1:6, 6:3, 6:4
2005Stany Zjednoczone BradentonJaponia Ayumi MoritaRumunia Sorana Cîrstea
Rumunia Ioana Raluca Olaru
6:3, 5:7, 7:6(3)
2006Japonia OsakaJaponia Ayumi MoritaRosja Ksenia Łykina
Rosja Anastazja Piwowarowa
7:6(4), 7:5

[edytuj] Finalistka

RokTurniejPartnerkaMistrzynieWynik
2004Szwecja KramforsPolska Małgorzata SilkaRumunia Sorana Cîrstea
Chińska Republika Ludowa Li Hewenfei
0:6, 2:6
2005Filipiny ManilaKazachstan Amina RakhimChińskie Tajpej Chan Yung-jan
Chińskie Tajpej I-Hsuan Hwang
4:6, 1:6
Japonia NagojaKazachstan Amina RakhimChińskie Tajpej Chan Yung-jan
Chińska Republika Ludowa Li Hewenfei
2:6, 3:6
Włochy MediolanKanada Sharon FichmanRosja Jekatierina Makarowa
Rosja Jewgienija Rodina
1:6, 4:6
Stany Zjednoczone Orange BowlGruzja Anna TatiszwiliStany Zjednoczone Jennifer-Lee Heinser
Stany Zjednoczone Elizabeth Plotkin
2:6, 6:2, 4:6
Meksyk MéridaHolandia Bibiane SchoofsPolska Agnieszka Radwańska
Serbia i Czarnogóra Nataša Zorić
0:4, 4:5(4)
2006Francja Roland GarrosPolska Agnieszka RadwańskaKanada Sharon Fichman
Rosja Anastazja Pawluczenkowa
7:6(4), 2:6, 1:6

[edytuj] Bilans spotkań przeciwko pierwszej dziesiątce rankingu WTA

Nazwiska liderek rankingu WTA są pogrubione.

Przypisy

  1. wywiad z Karoliną Woźniacką w Rzeczpospolitej nr114/8625, 18 maja 2010, str. A18 Tata uczył tenisa i Chopina
  2. Caroline Wozniacki - strona WWW (ang.). [dostęp 2011-08-09].
  3. Jakub Ciastoń: Piotr Woźniacki: Wolę stać w cieniu (pol.). sport.pl, 2009-01-25. [dostęp 2011-08-09].
  4. [1] Wozniacki is a Liverpool fan lang:en
  5. Woz in a breeze: Top seed advances to third round of US Open (ang.). The Washington Post, 2011-09-01. [dostęp 2011-09-10].
  6. No. 1 Wozniacki beats King in US Open's 3rd round Read more: http://www.sacbee.com/2011/09/03/3882692/no-1-wozniacki-beats-king-in-us.html#ixzz1XQgOb2og (ang.). The Sacramento Bee, 2011-09-03. [dostęp 2011-09-11].
  7. Viv Bernstein: Wozniacki battles back to beat Kuznetsova (ang.). ESPN.com, 2011-09-05. [dostęp 2011-09-10].
  8. Caroline Wozniacki | Schedule

[edytuj] Linki zewnętrzne


Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.

Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.

Zasady ochrony prywatności O Wikipedii Informacje prawne