Cezary Michalski

Cezary Michalski (ur. 1963) – polski eseista, prozaik i publicysta.

[edytuj] Życiorys

Studiował polonistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim, potem również slawistykę w Paryżu. Pracował tam jako sekretarz Józefa Czapskiego. Jego żoną była wówczas Manuela Gretkowska.

Był redaktorem pism "brulion" i "Debata", jego teksty ukazywały się w "Arcanach", "Frondzie" i "Tygodniku Literackim" (również pod pseudonimem "Marek Tabor").

Współpracował z Radiem Plus, TV Puls, "Życiem" i "Tygodnikiem Solidarność". W czasach rządów AWS był sekretarzem Rady ds. Inicjatyw Wydawniczych i Upowszechniania Kultury.

Wraz z Kingą Dunin i Sławomirem Sierakowskim prowadził program Lepsze książki w TVP Kultura. Jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. W latach 2006–2008 był zastępcą redaktora naczelnego gazety Dziennik Polska-Europa-Świat, a do połowy 2009 roku publicystą tego pisma. Aktualnie jest komentatorem Krytyki Politycznej.

Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
Cezary Michalski

[edytuj] Twórczość

• Ezoteryczne źródła nazizmu (1993)
• Powrót człowieka bez właściwości (Warszawa 1997)
• Ćwiczenia z bezstronności (Kraków 1999)
• Ministerstwo prawdy (Kraków 2000)
• Siła odpychania (2002)
• Jezioro Radykałów (2004)
• Gorsze światy (2006)
• Ja Palikot (2010, wywiad-rzeka z Januszem Palikotem)
• Życie umysłowe i uczuciowe (2010, wywiad-rzeka z Jadwigą Staniszkis)

[edytuj] Zobacz też

• pampersi

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Felietony Cezarego Michalskiego w serwisie Krytyki Politycznej