Widget
Podziel się:

Chłopaki nie płaczą (film)


Chłopaki nie płaczą
Gatunekkomedia sensacyjna
Data premiery25 lutego 2000
Kraj produkcjiPolska
Językpolski
Czas trwania100 minut
ReżyseriaOlaf Lubaszenko
ScenariuszMikołaj Korzyński
Główne roleMaciej Stuhr
Cezary Pazura
Michał Milowicz
Mirosław Zbrojewicz
Bohdan Łazuka
MuzykaLiroy
Szymon Wysocki
ZdjęciaMartin Strba
ScenografiaArkadiusz Kośmider
KostiumyDorota Roqueplo
MontażWanda Zeman
ProdukcjaDorota Ostrowska-Orlińska
DystrybucjaBest Film
Wikiquote-logo.svg
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
z filmu

Chłopaki nie płaczą – polski film fabularny, komedia z elementami filmu sensacyjnego w reżyserii Olafa Lubaszenki, wyprodukowany w 1999. Okres zdjęciowy: 9 czerwca14 lipca 1999. Plenery: Warszawa, Jelenia Góra.

Spis treści

[edytuj] Obsada

[edytuj] Opis fabuły

Głównym bohaterem filmu jest ambitny młody skrzypek Kuba Brenner (Maciej Stuhr). Mimo problemów na uczelni i porzucenia przez dziewczynę usiłuje pomóc swojemu nieśmiałemu przyjacielowi, Oskarowi. Zamówione do "pomocy" dziewczyny do towarzystwa, a właściwie ich opiekun, mają jednak dość wysokie wymagania finansowe, co sprowadza na Kubę i Oskara niemałe kłopoty.

Także kolejny bohater filmu, początkujący gangster Bolec, ma pełno kłopotów. W jego przypadku sprowadzają się one do konfliktu między własną wizją spokojnego życia, a wymaganiami ojca – rządzącego półświatkiem Szefa, który pragnie mieć w synu godnego następcę.

Wreszcie para gangsterów z Wybrzeża: Fred (Cezary Pazura) i Grucha (Mirosław Zbrojewicz), którzy planują wspólny interes z Szefem – zaproszeni do klubu Bolca (Michał Milowicz) doprowadzają do strzelaniny, w której są ranne 3 osoby (Grucha, Bolec i Czesiek). Przypadkowym uczestnikiem zostaje Kuba. Kiedy ginie teczka, w której było bardzo dużo pieniędzy, wszyscy myślą, że teczka została ukradziona przez Kubę, a w rzeczywistości jej nie ukradł.

Kuba zostaje wywieziony przez Freda i Gruchę do Brzózek Starych, gdzie są poniemieckie bunkry. Kiedy Kuba pracuje przy kopaniu własnego grobu, dochodzi do konfliktu pomiędzy Fredem i Gruchą. Skutkuje to tym, że Fred otrzymuje dwie kule i pada nieżywy. Tymczasem Kuba wezwał Laskę i jego dwóch kumpli na pomoc, a w drodze ich Volvo musi holować radiowóz, ponieważ policjanci z drogówki wypili alkohol i nie mogą prowadzić. Po jakimś czasie, kumpel Laski zauważa jadący za nimi radiowóz, dlatego Bąbel dodaje gazu, co powoduje zerwanie liny holującej - Polonez spada z dużej wysokości i dociera na miejsce zabójstwa Freda. Grucha trafia do więzienia. Tymczasem Kuba wyjeżdża do Francji. Przed odlotem żegna się z Oskarem i Lilianą, którzy spodziewają się dziecka. Okazuje się, że Rudolf, nauczyciel Kuby także wyjeżdża, lecz do Mediolanu. Bolec dogaduje się z ojcem, i ogłasza mu, że kończy z życiem gangstera i wchodzi na rynek muzyczny jako producent. Laska, Bąbel i Serfer docierają omyłkowo nad morze. Lasce podoba się widok na morze.

[edytuj] Muzyka

W filmie wykorzystano fragmenty kilku utworów muzycznych:

[edytuj] Nawiązania

[edytuj] Nagrody

  • 2001 - Dorota Roqueplo Orzeł, Polska Nagroda Filmowa (nominacja) w kategorii: najlepsze kostiumy; za rok 2000
  • 2001 - Wanda Zeman Orzeł, Polska Nagroda Filmowa (nominacja) w kategorii: najlepszy montaż; za rok 2000
  • 2001 - Janusz Morgenstern Orzeł, Polska Nagroda Filmowa (nominacja) w kategorii: najlepszy producent; za rok 2000
  • 2001 - Paweł Mossakowski Orzeł, Polska Nagroda Filmowa (nominacja) w kategorii: najlepszy producent; za rok 2000

[edytuj] Linki zewnętrzne


Zobacz więcej w serwisach WP

To Się Wytnie

Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.

Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.

Zasady ochrony prywatności O Wikipedii Informacje prawne