| Charles Townes | |
| Data i miejsce urodzenia | 28 lipca 1915 Greenville |
| Zawód | fizyk |
 Multimedia w Wikimedia Commons | |
Charles Hard Townes (ur. 28 lipca 1915 w Greenville w stanie Karolina Południowa) - fizyk, laureat Nagrody Nobla z dziedziny fizyki w roku 1964 za badania w dziedzinie elektroniki kwantowej i wynalezienie masera[1].
Opracował też podstawy naukowe, które doprowadziły do skonstruowania lasera rubinowego przez jego studenta Theodore'a Maimana.
Spis treści |
Studiował fizykę i lingwistykę na Furman University, tytuł Master of Arts uzyskał w 1936 na Duke University, doktorat z fizyki otrzymał w Californian Institute of Technology w 1939. Do 1948 pracował w Bell Labs. Wykładał na Columbia University, wtedy też rozpoczął prace nad maserem. W latach 1959-1961 był przewodniczącym Institute for Defense Analyses w Waszyngtonie. Przez sześć lat był profesorem w Massachusetts Institute of Technology. W 1967 został profesorem na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley. Tam rozwinął badania astronomii podczerwieni, które zaowocowały wykryciem lodu i amoniaku w obłokach międzygwiezdnych.
Townes uważa, że nauka nie stoi w sprzeczności z religią: różnice między naukami przyrodniczymi a religią są w większości przypadków sztuczne. Dziedziny te są bardzo sobie bliskie, jeśli popatrzymy na to, co w nich najistotniejsze. Jest baptystą, członkiem Papieskiej Akademii Nauk.
Charles Townes przyczynił się do skonstruowania pierwszego interferometru astronomicznego. Wraz z Arturem Leonardem Schawlowem opublikował w 1955 pracę Microwave Spectroscopy, która była przełomem w badaniach kosmosu w świetle podczerwonym. W latach 1966-1970 był przewodniczącym komitetu doradczego NASA programu księżycowego Apollo 11.
Jest laureatem licznych nagród, w tym m.in.:
| |||||
