| Chester Alan Arthur | |
 | |
| Data i miejsce urodzenia | 5 października 1829 Fairfield, Vermont |
| Data i miejsce śmierci | 18 listopada 1886 Nowy Jork |
| 21. prezydent Stanów Zjednoczonych | |
| Przynależność polityczna | Partia Republikańska |
| Okres urzędowania | od 19 września 1881 do 4 marca 1885 |
| Pierwsza dama | Mary McElroy |
| Poprzednik | James Abram Garfield |
| Następca | Grover Cleveland |
| 20. wiceprezydent Stanów Zjednoczonych | |
| Okres urzędowania | od 4 marca 1881 do 19 września 1881 |
| Poprzednik | William Wheeler |
| Następca | Thomas Hendricks |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons | |
Chester Alan Arthur (ur. 5 października 1829 w Fairfield, Vermont, zm. 18 listopada 1886 w Nowym Jorku) – prawnik, dwudziesty pierwszy prezydent USA.
Arthur był synem Williama,północnoirlandzkiego baptysty, duchownego z hrabstwa Antrim, i Malviny Stone, Amerykanki angielskiego pochodzenia. Praktykował prawo w Nowym Jorku. Podczas wojny secesyjnej był kwatermistrzem generalnym stanu Nowy Jork w randze generała brygady.
W 1871 roku prezydent Grant powierzył mu pieczę nad urzędem celnym w nowojorskim porcie. Arthur uczynił z urzędu celnego mocny przyczółek swojej partii. Zatrudniał tam więcej osób, niż to konieczne. Doszło do tego, że pracownicy urzędu bardziej czuli się pracownikami partii niż aparatu państwowego.
W tej sytuacji prezydent Hayes, próbując zreformować urząd, wyrzucił Arthura z pracy. Dwa lata później Arthur został wiceprezydentem.
Po objęciu urzędu prezydenckiego Arthur całkowicie zmienił swoje postępowanie. Zaczął unikać dawnych kolegów, obracał się w kręgach nowojorskiej i waszyngtońskiej elity. Niegdysiejszy zwolennik nepotyzmu rozpoczął znaczące reformy administracji.
W 1883 roku Kongres zatwierdził Ustawę Pendeltona, która przewidywała ustanowienie apolitycznej służby urzędniczej i wprowadzała pisemne egzaminy, których zdanie było konieczne do objęcia niektórych stanowisk. Chroniła ona również urzędników przed zwolnieniem z pracy z powodów politycznych. Prezydent dążył również do obniżenia stawek celnych. Sprawa ta stała się za jego prezydentury głównym tematem sporów politycznych.
Administracja Arthura przyjęła też pierwszą ustawę regulującą problem imigracji na poziomie federalnym. Do USA postanowiono nie wpuszczać biedoty, kryminalistów oraz osób o niskim poziomie inteligencji. Zabroniono również osiedlać się w Stanach Chińczykom. Początkowo zakaz ten obowiązywać miał przez 10 lat. Przedłużono go na czas nieograniczony.
Jako prezydent Arthur potrafił wznieść się ponad partyjne interesy. Niektórzy takiego stanu rzeczy upatrywali w tym, iż w rok po objęciu prezydentury wykryto u niego śmiertelną chorobę nerek. Tak czy inaczej Arthur próbował starać się o kolejną kadencję, jednak nie uzyskał nominacji partyjnej. Napisano o nim, iż „nikt jeszcze nie był tak podejrzliwie traktowany, gdy obejmował prezydenturę i nikt nie złożył urzędu otoczony większym szacunkiem”.
Funkcję pierwszej damy sprawowała jego siostra Mary McElroy, po śmierci żony prezydenta.
| |||||||
