| Chińska wojna domowa | |||||||||||||
Mao Zedong ogłasza powstanie Chińskiej Republiki Ludowej, 1 października 1949 roku | |||||||||||||
| Czas | 12 kwietnia 1927 - 1 października 1949 | ||||||||||||
| Miejsce | Chiny | ||||||||||||
| Terytorium | Azja | ||||||||||||
| Przyczyna | niestabilność polityczna Chin | ||||||||||||
| Wynik | zwycięstwo komunistów | ||||||||||||
| |||||||||||||
Chińska wojna domowa (1927-1950) – wojna domowa między chińskimi komunistami i narodowcami z Kuomintangu, która trwała od kwietnia 1927 do maja 1950 roku.
Przebieg wojny skomplikowało wkroczenie do Republiki Chińskiej Japończyków, którzy w 1931 roku zajęli Mandżurię, a w 1937 roku zaatakowali centralne Chiny. Ostatecznie przeciwne strony zjednoczyły się w walce z agresorem i wojna domowa została na dziewięć lat wstrzymana.
Wojna wkroczyła w decydującą fazę po zakończeniu II wojny światowej i kapitulacji Japonii latem 1945 roku. Komuniści stopniowo zdobyli przewagę i 1 października 1949 roku Mao Zedong proklamował w Pekinie powstanie Chińskiej Republiki Ludowej. Dzień ten jest uważany za formalny koniec chińskiej wojny domowej, choć walki trwały do maja 1950 roku.
Związany z Kuomintangiem pokonany rząd Republiki Chińskiej ewakuował się na Tajwan, razem z ok. 5 milionami swoich zwolenników, powodując wzrost populacji wyspy do 11 milionów.