| Chihuahua | |
Chihuahua | |
| Kraj patronacki | Meksyk |
| Wymiary | |
| Wysokość | ok. 25 cm |
| Masa | 500 - 3000 g (w AKC dyskwalifikowane są psy cięższe niż 3,0 kg |
| Klasyfikacja | |
| FCI | Grupa IX, Sekcja 6, nr wzorca 218 |
| AKC | Toy |
| ANKC | Grupa 1 (Toys) |
| CKC | Grupa 5 - Toys |
| KC(UK) | Toy |
| NZKC | Toy |
| UKC | Grupa 8 - Companion Dog |
| Wzorce rasy | |
| FCI • AKC • KC(UK) • NZKC • UKC wzorzec NZKC dla odmiany długowłosej | |
Chihuahua - jedna z ras psów, należąca według klasyfikacji FCI do grupy psów do towarzystwa, zaklasyfikowana do sekcji chihuahua, nie podlegająca próbom pracy. Istnieją dwie odmiany tej rasy: krótkowłosa i długowłosa. Zgodnie z klasyfikacją amerykańską, rasa ta należy do grupy psów ozdobnych i do towarzystwa[1]. Typ wilkowaty[2].
Spis treści |
Rasa ta to potomkowie starożytnych, podobnych, ale nieco większych psów żyjących na dworach azteckich władców, znanych jako Techichi. Najstarsza rasa w Ameryce Północnej. Nazwa tej rasy psów pochodzi od miejscowości i stanu w Meksyku.
Mały pies o krępej, zwartej i silnej budowie, format sylwetki zbliżony do kwadratu. Charakterystyczną cechą rasy jest jabłkowata głowa z nie zarośniętym ciemiączkiem. Uszy są duże. Ogon jest noszony sztywno i prosto. Oczy szeroko rozstawione i żuchwa lekko wysunięta do przodu.
Umaszczenie jest różnorodne, najczęściej występujące jednak płowe, czekoladowe, białe, piaskowe, srebrzystopłowe, srebrzystoszare, czarne, czarne podpalane, biało-brązowe i płowe pręgowane.
Przy czarnym kolorze psa widać na dole szyi biały krawacik i nieco brązowe skarpetki u nóg.
Jedną z widocznych cech tej rasy psów jest charakterystyczne drżenie ciała, które występuje zarówno u odmiany długo jak i krótkowłosej, mimo że psy te nie wykazują większych tendencji do przeziębień niż inne rasy psów[3].
Pielęgnacja szaty długowłosego chihuahua wymaga regularnego czesania. Ważna jest profilaktyka okulistyczna (ma także znaczenie kosmetyczne - zakraplanie odpowiednich preparatów zapobiega powstawaniu "śladów łez") i dentystyczna.
Z powodu ich niewielkich rozmiarów wymagają opieki zarówno ze strony właścicieli, jak i specjalistów weterynarii, zwłaszcza z zakresu położnictwa. Mają genetyczne skłonności do anomalii neurologicznych jak i anatomicznych (zwichnięcie rzepki)[potrzebne źródło], potrzeby ruchowe muszą zrealizować podczas częstych spacerów.