Widget
Podziel się:

Ciągnienie kloca


Ciągnienie kloca – dawny ludowy zwyczaj odprawiany w środę popielcową polegający na przyczepianiu klocków młodym ludziom, którzy podczas karnawału nie zawarli związków małżeńskich. Celem tej zabawy było żartobliwe napiętnowanie osób uchylających się od małżeństwa, które uważano za podstawowy obowiązek społeczny[1].

Obok klocków, mężatki przywiązywały pannom i kawalerom inne przedmioty, takie jak patyki, kości, kurze łapki itp. W Krakowskiem towarzyszyła temu przyśpiewka[1]:

W wstępną środę, żeby włóczył
Żeby drugich nauczył
Jak to oni mają czynić
Swoje syny pożenić
I córeczki swe wydać
Bo my kloce włóczyli
Żeśmy się nie żenili...

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Czesław Witkowski: Doroczne polskie obrzędy i zwyczaje ludowe. Kraków: Muzeum Etnograficzne w Krakowie, 1965. 

Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.

Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.

Zasady ochrony prywatności O Wikipedii Informacje prawne