Czaszka po porodzie – widoczne ciemiączko przednie i tylne
Ciemiączko – nieskostniałe spojenie łączące kości czaszki u noworodków i niemowląt, wypełnione błoną łącznotkankową. U człowieka po urodzeniu wyróżnia się:
- ciemiączko przednie (łac. fonticulus anterior) – romboidalna luka między kośćmi czaszki noworodka, o wymiarach od 2x2 cm do 3x5 cm, położona w linii środkowej, na skrzyżowaniu szwu wieńcowego, szwu strzałkowego i szwu czołowego pomiędzy kośćmi czołowymi a kośćmi ciemieniowymi. Zarasta między 9. a 18. miesiącem życia dziecka.
- ciemiączko tylne (łac. fonticulus posterior) trójkątna luka między kośćmi czaszki o najdłuższym wymiarze ok. 1 cm, położona w linii środkowej, na skrzyżowaniu szwu strzałkowego i szwu węgłowego, pomiędzy kością potyliczną a kośćmi ciemieniowymi. Zarasta do 4 miesiąca życia.
- ciemiączka boczne, w okolicy dołka skroniowego, czasem występują u wcześniaków, zarastają najczęściej jeszcze w życiu płodowym.
Posługując się oceną rozmiaru ciemiączka można próbować określić wiek niemowlęcia. Dzięki ich budowie błonowej można poprzez nie wykonać badanie USG i ocenić stan mózgu dziecka.
| Ten artykuł od 2010-03 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji.
Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
