Widget
Podziel się:

Clostridium botulinum


Clostridium botulinum
Clostridium botulinum 01.png
Wybarwione bakterie. Na biegunach komórek zlokalizowane są przetrwalniki.
Systematyka
Królestwobakterie
TypFirmicutes
KlasaClostridia
RządClostridiales
RodzinaClostridiaceae
RodzajClostridium
GatunekC. botulinum
Nazwa systematyczna
Clostridium botulinum
van Ermengem, 1896
Cechy
Kształtlaseczka z przetrwalnikami

Laseczka jadu kiełbasianego (Clostridium botulinum) – jest Gram-dodatnią beztlenową laseczką należącą do rodzaju Clostridium. Nie ma rzęsek ani otoczki, jednak wytwarza przetrwalniki.

W Księdze Rekordów Guinnessa jest zaklasyfikowana jako najbardziej śmiercionośny organizm, bowiem wytwarza najsilniejszą egzotoksynę: „450 g tej trucizny teoretycznie mogłoby zlikwidować całą ludzkość.”[1] – takie zdanie jest zamieszczone przy opisie bakterii Clostridium botulinum.

Spis treści

[edytuj] Fizjologia

Bakteria ta należy do ścisłych beztlenowców, wzrasta w temperaturach 24-33 °C przy lekko zasadowym pH. W środowisku kwasowym drobnoustrój traci zdolność wytwarzania przetrwalników. Przy dłużej trwających hodowlach bakteria może nie barwić się dodatnio metodą Grama.

[edytuj] Epidemiologia

C. botulinum jest wszechobecna (występuje w glebie, osadach morskich). Zarażenie występuje jako zatrucie pokarmowe lub dwukrotnie częstszy tzw. botulizm niemowląt (3-20 tydz. życia, najprawdopodobniej przez karmienie miodem zakażonym bakterią).

[edytuj] Toksyczność

Information icon.svg Osobny artykuł: Zatrucie jadem kiełbasianym.

Produkuje egzotoksynę (która jest jednak uwalniana dopiero po autolizie bakterii[2]) zwaną jadem kiełbasianym. Różne szczepy wytwarzają różne jej rodzaje: A, B, Ca, Cb, D, E, F, G, z czego tylko toksyna G nie jest neurotoksyną (nie jest związana z żadnymi objawami chorobowymi)[2]. Botulina jest ciepłochwiejna, ulega degradacji po gotowaniu przez 20 minut[2]. Mimo że toksyny są zaliczne do egzotoksyn, są one uwalniane dopiero, gdy bakteria ulegnie autolizie. Objawy kliniczne zatrucia botuliną nazywa się botulizmem.

Przypisy

  1. Craig Glenday, Guinness World Records 2006, ISBN 0-8385-8529-9.
  2. 2,0 2,1 2,2 Gabriel Virella: Mikrobiologia i choroby zakaźne. Wrocław: „Urban & Partner”, 2000, s. 135. ISBN 83-85842-59-4. 

Tekst udostępniany na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.

Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania.

Zasady ochrony prywatności O Wikipedii Informacje prawne