Commonwealth realm – każde z 16 suwerennych państw, które będąc członkiem Wspólnoty Narodów uznaje brytyjskiego monarchę za własnego władcę. Premier każdego królestwa wspólnotowego (ang. Commonwealth realm) jest doradcą królowej i za jego lub jej sugestią wyznaczany zostaje gubernator. Ten ostatni jest oficjalnym reprezentantem monarchy brytyjskiego. W konsekwencji każdy z Commonwealth realm złączony jest unią personalną ze Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.
Obecnie status Commonwealth realm mają:
Antigua i Barbuda – od 1981
Australia – od 1942
Bahamy – od 1973
Barbados – od 1966
Belize – od 1981
Grenada – od 1974
Jamajka – od 1962
Kanada – od 1931
Nowa Zelandia – od 1947
Papua-Nowa Gwinea – od 1975
Saint Kitts i Nevis – od 1983
Saint Lucia – od 1979
Saint Vincent i Grenadyny – od 1979
Tuvalu – od 1978
Wyspy Salomona – od 1978
Wielka BrytaniaMonarcha brytyjski jest również głową 7 terytoriów zależnych Australii, 3 terytoriów stowarzyszonych i 1 terytorium zależnego Nowej Zelandii, oraz 15 terytoriów zależnych Wielkiej Brytanii i 3 dependencji korony brytyjskiej[1], formalnie nie zaliczanych do Commonwealth realm.
