| Cristiano Ronaldo | ||
| Imię i nazwisko | Cristiano Ronaldo dos Santos Aveiro | |
| Data i miejsce urodzenia | 5 lutego 1985 Funchal, | |
| Pseudonim | CR7 Cris | |
| Pozycja | Pomocnik, Napastnik | |
| Wzrost | 186 cm[1] | |
| Masa ciała | 84 kg | |
| Informacje klubowe | ||
| Obecny klub | Real Madryt | |
| Numer | 7 | |
| Kariera juniorska | ||
|---|---|---|
| 1993–1995 1995–1997 1997–2001 | CF Andorinha CD Nacional Sporting Lizbona | |
| Kariera seniorska | ||
| Lata | Klub | M (G) |
| 2001–2003 2003–2009 2009– | Sporting Lizbona Manchester United Real Madryt | 25 (3) 196 (84) 84 (90) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 2002–2003 2004 2003– | 6 (3) 2 (1) 87 (32) | |
| 1 Mecze i gole w lidze aktualne na 4 lutego 2012. 2 Mecze i gole w reprezentacji aktualne na 15 listopada 2011. | ||
| Dorobek medalowy | ||||||||||||
| ||||||||||||
Cristiano Ronaldo dos Santos Aveiro (wym. [kɾɨʃtiˈɐnu ʁuˈnaɫdu]; ur. 5 lutego 1985 roku w Funchal) – portugalski piłkarz, grający na pozycji skrzydłowego bądź napastnika, zawodnik Realu Madryt i reprezentacji Portugalii.
Spis treści |
Cristiano Ronaldo urodził się w Funchal w dzielnicy Santo António na portugalskiej wyspie Madera. Jest synem José Dinis Aveiro (ur. 1954 – zm. 5 września 2005) i Marii Dolores dos Santos. Ma starszego brata (imieniem Hugo) i dwie starsze siostry (o imionach Elma i Liliana Cátia)[2]. Przydomek "Ronaldo" otrzymał od ojca na cześć amerykańskiego prezydenta Ronalda Reagana.
Klubową karierę Cristiano rozpoczął w wieku 8 lat, w małym klubie CF Andorinha, gdzie sprzątał jego ojciec. W wieku 10 lat zainteresowały się nim dwa największe kluby z Madery: CS Marítimo i CD Nacional, ale ostatecznie trafił do Nacionalu, gdzie grał do 2001 r., bowiem w tym roku przeniósł się do Sportingu Lizbona. W czasie mistrzostw Europy U-17 był obserwowany przez Liverpool i Juventus po tym, jak jego zespół pokonał reprezentację Anglii, lecz ostatecznie trafił do Manchesteru United. W spotkaniu Ligi Mistrzów Manchesteru United z AS Roma (7:1) strzelił swoje pierwsze gole w Champions League. Mistrz Anglii w sezonie 2006/2007 oraz 2007/2008 z drużyną Manchesteru United.
W sezonie 2007/2008 wraz ze swoją drużyną zdobył Puchar Europy po wygranym 6:5 w rzutach karnych finale z Chelsea. Po tym zwycięstwie został wybrany najlepszym graczem Ligi Mistrzów 2007/2008. W 2008 r. został laureatem Złotej Piłki magazynu France Football. W czerwcu 2009 Manchester United zaakceptował propozycję kupna Cristiano Ronaldo złożoną przez Real Madryt[3]. Hiszpański klub zaoferował za piłkarza 93,2 mln euro. 26 czerwca 2009 Ronaldo został oficjalnie ogłoszony nowym piłkarzem Realu i tym samym stał się najdroższym piłkarzem w historii[4]. Na jego prezentacji zjawiło się ponad 80 tys. widzów, co również jest rekordem jeśli chodzi o liczbę osób na prezentacji jednego zawodnika. Wcześniejszy rekord należał do prezentacji Diego Maradony, którego w Neapolu przywitało 75 tys. widzów. Portugalczyk otrzymał numer 9 z którym w Realu grali m.in. legendarny Alfredo Di Stéfano czy Brazylijczyk Ronaldo[5]. W sezonie 2010/2011 Cristiano Ronaldo został zgłoszony do rozgrywek Primera Division z numerem 7.
Przygodę z piłką Ronaldo rozpoczął w klubie Andorinha. Miał wówczas 8 lat (1993 r.), a jego ojciec – Diniz Aveiro sprzątał w tym klubie. Z czasem jego reputacja rosła na wyspie. Dziesięcioletnim Ronaldo zainteresowały się dwa największe kluby z Madery: CS Marítimo i CD Nacional. Chłopak ostatecznie trafił do Nacionalu.
Po zwycięskim sezonie w Nacionalu ojciec chrzestny Ronaldo – Fernao Sousa zaaranżował mu 3-dniowe testy w Sporting CP. Ronaldo trafił do szkółki Sportingu – Alocochete, w której nauki pobierał jego idol Luís Figo.
Swój pierwszy oficjalny mecz w seniorskiej drużynie Sportingu zaliczył 29 września 2002 roku. W spotkaniu ligowym przeciwko Sportingowi Braga, w 69 min. spotkania zmienił Mariusa Niculae. Mecz zakończył się porażką Sportingu 2-4. Tym samym Ronaldo stał się pierwszym zawodnikiem Sportingu w historii, który zagrał w 3 różnych drużynach lizbońskiego klubu: U-18, drużynie B, a następnie A w ciągu jednego sezonu. 6 października otrzymał szanse gry w podstawowym składzie Sportingu. W spotkaniu na własnym stadionie Sporting pokonał Moreirense, zaś Ronaldo wpisał się wówczas dwukrotnie na listę strzelców: w 34 i 90 min. spotkania. Cristiano Ronaldo został zauważony w przedsezonowym meczu Sportingu z Manchesterem, który odbył się z okazji otwarcia nowego stadionu Estádio José Alvalade.
Manger Manchesteru Alex Ferguson zdecydował się wydać na jego zakup ponad 12 milionów funtów[6]. Stał się najdroższym piłkarzem młodego pokolenia w historii angielskiej piłki nożnej[potrzebne źródło]. 16 sierpnia 2003 roku Portugalczyk po raz pierwszy wystąpił w koszulce Manchesteru, w spotkaniu przeciwko Boltonowi[7]. 29 października 2005 roku grający z siódemką skrzydłowy Manchesteru United zdobył dla tego zespołu tysięcznego gola w Premiership, podczas wygranego przez "Czerwone Diabły" 4:1 spotkania z Middlesbrough. Sezon 2005/2006 Premiership Ronaldo zakończył z ośmioma golami oraz tytułem najlepszego młodego gracza ligi na koncie. W Sezonie 2006/2007 Portugalczyk zagrał w 52 meczach we wszystkich rozgrywkach, strzelając w nich 23 gole, a także zaliczając 20 asyst. W klasyfikacji strzelców Premiership uplasował się na drugim miejscu, za Didierem Drogbą z Chelsea F.C.
11 czerwca 2009 roku Manchester United zaakceptował ofertę kupna Ronaldo przez Realu Madryt za 80 milionów funtów (93,2 miliony euro), po tym jak wyraził on chęć odejścia z klubu[8]. Przedstawiciel rodziny Glazerów potwierdził, że Alex Ferguson zezwolił na transakcję[9]. Po tym jak transfer został zakończony Ronaldo wyraził swoją wdzięczność Fergusonowi mówiąc: "On był moim ojcem w sporcie, jednym z najważniejszych czynników oraz najbardziej wpływową osobą w mojej karierze[10]".
26 czerwca 2009 roku Real Madryt potwierdził, że Cristiano Ronaldo dołączy do zespołu 1 lipca po podpisaniu sześcioletniego kontraktu oraz uzgodnieniu warunków umowy[11]. Na mocy umowy Portugalczyk ma zarabiać 13 milionów euro na sezon zaś klauzula wykupu wynosi miliard euro[12]. Prezentacja Cristiano Ronaldo jako gracza Realu Madryt odbyła się 6 lipca[13], zawodnik otrzymał koszulkę z numerem 9[14], którą przed nim nosił ostatnio Javier Saviola. Podarował mu ją były zawodnik Realu Alfredo Di Stéfano[15]. Na Estadio Santiago Bernabéu w czasie prezentacji Ronaldo było obecnych 80 tysięcy kibiców, przez co pobił on rekord należący do Diego Maradony, którego witało 75 tysięcy fanów, po tym jak w roku 1984 przeszedł z FC Barcelona do SSC Napoli[16]. 16 kwietnia 2011 roku podczas ligowego El Clásico na Estadio Santiago Bernabéu w 82 min. spotkania strzelił z rzutu karnego swojego pierwszego gola w meczach z Barceloną. Kolejną bramkę drużynie z Katalonii strzelił 20 kwietnia 2011 roku podczas finału Copa del Rey. W 103 min. spotkania otrzymał podanie z lewego skrzydła od Ángela Di Maríí i skuteczną główką pokonał bramkarza odwiecznych rywali. Gol ten zapewnił Królewskim zwycięstwo, dzięki czemu po 18 latach zdobyli swój 18 Puchar Hiszpanii. W sezonie 2010/2011 w ramach 3 kolejki La Liga w wyjazdowym meczu Real Madryt podejmował Real Sociedad. Po strzale Ronaldo piłka trafiła do bramki, ale po drodze ocierając się o plecy Pepe. Gazeta "Marca" przyznająca nagrodę Trofeo Pichichi zaliczyła tą bramkę Cristiano i stąd wg tej madryckiej gazety Portugalczyk zakończył rozgrywki z 41 golami i zdobyciem Trofeo Pichichi. Natomiast oficjalnie większość źródeł podaje, że Portugalczyk zdobył 40 goli w lidze i tyle miał zaliczone w rywalizacji o Złoty But, którą wygrał.
W reprezentacji Portugalii zadebiutował 20 sierpnia 2003 roku w meczu z Kazachstanem. W finałach Euro 2004 w Portugalii strzelił 2 gole. Dostał także powołanie na MŚ 2006 w Niemczech, gdzie w meczu z Iranem strzelił jednego gola z rzutu karnego. Po odejściu z drużyny kapitana Luisa Figo, Cristiano kilka razy zastępował go w tej funkcji. Obecnie jest wiodącą postacią w swojej drużynie narodowej. Teraz jest jej pierwszym, podstawowym kapitanem, a także z siedmioma golami był jej najlepszym strzelcem w eliminacjach do EURO 2008 w Austrii i Szwajcarii.
Na Mistrzostwach Świata 2006 w Niemczech, w kontrowersyjnych okolicznościach za faul na Ricardo Carvalho czerwoną kartkę otrzymał jego klubowy kolega Wayne Rooney. Przyjęte zostało, iż to Ronaldo zdecydowanie upominał się o ukaranie Rooneya u arbitra. Kamery TV wychwyciły jak po tej sytuacji Portugalczyk mrugnął porozumiewawczo do kolegów z ławki rezerwowych. Zdarzenie to wywołało szereg nieprzychylnych reakcji angielskich kibiców, jak i spekulacji mediów na temat przyszłych stosunków między oboma zawodnikami Manchesteru. Spekulowano również o odejściu Ronaldo do hiszpańskiego klubu Real Madryt. Jednak 13 kwietnia 2007 roku przedłużył kontrakt z klubem na kolejne pięć lat.
Stan na 4 lutego 2012.
| Klub | Sezon | Liga | Puchar krajowy | Puchar ligi | Europa | Inne1 | Łącznie | ||||||||||||
| Mecze | Gole | Asysty | Mecze | Gole | Asysty | Mecze | Gole | Asysty | Mecze | Gole | Asysty | Mecze | Gole | Asysty | Mecze | Gole | Asysty | ||
| Sporting Lizbona | 2002/03 | 25 | 3 | 0 | 3 | 2 | 0 | – | 3 | 0 | 0 | – | 31 | 5 | 0 | ||||
| Razem | 25 | 3 | 0 | 3 | 2 | 0 | – | 3 | 0 | 0 | – | 31 | 5 | 0 | |||||
| Manchester United | 2003/04 | 29 | 4 | 3 | 5 | 2 | 3 | 1 | 0 | 0 | 5 | 0 | 1 | – | 40 | 6 | 3 | ||
| 2004/05 | 33 | 5 | 4 | 7 | 4 | 4 | 2 | 0 | 0 | 8 | 0 | 2 | – | 50 | 9 | 4 | |||
| 2005/06 | 33 | 9 | 6 | 2 | 0 | 0 | 4 | 2 | 1 | 8 | 1 | 1 | – | 47 | 12 | 7 | |||
| 2006/07 | 34 | 17 | 13 | 7 | 3 | 1 | 1 | 0 | 0 | 11 | 3 | 5 | – | 53 | 23 | 19 | |||
| 2007/08 | 34 | 31 | 7 | 3 | 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | 11 | 8 | 1 | 1 | 0 | 0 | 49 | 42 | 8 | |
| 2008/09 | 33 | 18 | 6 | 2 | 1 | 0 | 4 | 2 | 0 | 12 | 4 | 2 | 2 | 1 | 1 | 53 | 26 | 9 | |
| Razem | 196 | 84 | 39 | 26 | 13 | 8 | 12 | 4 | 1 | 55 | 16 | 12 | 3 | 1 | 1 | 292 | 118 | 50 | |
| Real Madryt | 2009/10 | 29 | 26 | 7 | 0 | 0 | 0 | – | 6 | 7 | 0 | – | 35 | 33 | 7 | ||||
| 2010/11 | 34 | 40 | 10 | 8 | 7 | 1 | – | 12 | 6 | 2 | – | 54 | 53 | 14 | |||||
| 2011/12 | 21 | 24 | 6 | 5 | 3 | 0 | – | 4 | 3 | 2 | 2 | 1 | 0 | 32 | 31 | 8 | |||
| Razem | 84 | 90 | 23 | 13 | 10 | 1 | – | 22 | 16 | 4 | 2 | 1 | 0 | 121 | 117 | 29 | |||
| Łącznie w karierze | 305 | 177 | 62 | 42 | 25 | 9 | 12 | 4 | 1 | 80 | 32 | 16 | 5 | 2 | 1 | 444 | 240 | 79 | |
1(Superpuchar krajowy, Superpuchar Europy, Klubowe Mistrzostwa Świata)
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||
| |||||
| |||||
| |||||
| |||||
| |||||
| |||||