| Curtis Mayfield | |
 Curtis Mayfield, 1972 | |
| Imię i nazwisko | Curtis Lee Mayfield |
| Data i miejsce urodzenia | 3 czerwca 1942 Chicago, Illinois |
| Data i miejsce śmierci | 26 grudnia 1999 Roswell, Georgia |
| Instrument | gitara, gitara elektryczna, gitara basowa, pianino, perkusja |
| Gatunek | soul, R&B, funk |
| Zawód | muzyk, wokalista, producent muzyczny |
| Aktywność | 1958-1999 |
| Wytwórnia płytowa | Curtom, Warner Bros. Records, Rhino |
| Zespół | |
| The Impressions Jerry Butler | |
Curtis Mayfield (ur. 3 czerwca 1942 w Chicago, zm. 26 grudnia 1999 w Roswell)[1][2] – amerykański piosenkarz rockowy i gitarzysta, jeden z najwybitniejszych przedstawicieli muzyki soul, twórca stylu chicagowskiego, zbliżonego do funky, będącego przeciwwagą dla ułagodzonego i społecznie indyferentnego stylu kreowanego przez Motown.
Mayfield rozpoczął swą karierę w grupie The Impressions. W 1968 równolegle z występami w grupie kontynuował swą karierę solową. Bardzo emocjonalne piosenki Curtisa, w swej treści poruszały sprawy czarnych społeczności wielkich miast USA. Treść jego piosenek stała często w sprzeczności z ich formą. Śpiewał on swym słodkim falsetem o murzyńskich dzieciach spędzających swe dzieciństwo na brudnych ulicach, handlarzach narkotyków i przemocy w gettach etnicznych. W związku z tym zaangażowaniem społecznym, Mayfielda uznaje się za jednego z prekursorów stylu urban. Pod względem muzycznym kompozycje Mayfielda zbliżone były do chicagowskiego bluesa z rytmicznie grającą gitarą elektryczną i fortepianem z wykorzystaniem czarnych klawiszy. Mayfield komponował także dla znanych artystów z kręgu soul, takich jak Aretha Franklin, Gladys Knight and the Pips i The Staples Singers. Do największych przebojów Mayfielda należą Gypsy Woman, It's All Right, People Get Ready, Freddie's Dead, Superfly i Don't Worry.
W sierpniu 1990, w czasie scenicznego występu, Mayfield uległ wypadkowi, w wyniku którego został sparaliżowany od karku w dół. Mimo ciężkiego stanu fizycznego zdołał nagrać kolejny album New World Order. Wkrótce jednak jego stan zdrowia zaczął się pogarszać, uniemożliwiając mu dalszą pracę. Zmarł w 1999. Wzorował się na nim Jimi Hendrix[3].
W 1998 Curtis Mayfield został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame[4].
