| Cynga | |
| Gatunek | dramat |
| Data premiery | 7 czerwca 1991 |
| Kraj produkcji | Polska |
| Język | polski, rosyjski |
| Czas trwania | 95 minut |
| Reżyseria | Leszek Wosiewicz |
| Scenariusz | Leszek Wosiewicz |
| Muzyka | Henryk Kuźniak |
| Zdjęcia | Krzysztof Ptak |
| Scenografia | Andrzej Przedworski |
| Kostiumy | Zofia Pruchnicka |
| Montaż | Wanda Zeman |
| Produkcja | Studio Filmowe TOR |
Cynga - polski film z 1991 roku. Kanwą scenariusza były wspomnienia Jerzy Drewnowskiego pt. "Cynga" - jednego z założycieli konspiracyjnej organizacji socjalistyczno-niepodległościowej PLAN.
Akcja filmu rozpoczyna się we wrześniu 1939 roku, gdy trwa kampania wrześniowa. Główny bohater - 21-letni Andrzej Klonowicz (ur. 2 stycznia 1918) ucieka z walczącej Warszawy. W poszukiwaniu rodziców usiłuje przedostać się do Lwowa, który znalazł się pod okupacją sowiecką. NKWD aresztuje go pod zarzutem szpiegostwa. Zostaje skazany na śmierć, a później ułaskawiony i zesłany do syberyjskiego łagru. Tam unika ciężkiej pracy i prawdopodobnego wyniszczenia organizmu, gdyż z powodu zachorowania na tytułową cyngę (szkorbut, któremu towarzyszą zaburzenia osobowości), dzięki pomocy innych Polaków, zostaje skierowany do obozowego szpitala psychiarycznego. Kieruje nim zesłaniec, były lekarz psychiatra. W szpitalu Klonowicz jest świadkiem surrealistycznych zdarzeń. Ochrania go francuska pielęgniarka Lucienne, która zostaje jego kochanką. Ostatecznie po kilku latach wychodzi z łagru, wraca do Polski i wiosną przybywa do Lublina. Tam zostaje zatrzymany i trafia do byłego niemieckiego obozu koncentracyjnego Majdanek, gdzie przetrzymywani są jeńcy niemieccy oraz kolaboranci (faktycznie członkowie i członkinie Armii Krajowej).
Film nie jest utrzymany w stylu prostej opowieści fabularnej, ma charakter metaforyczny, chwilami ociera się o groteskę. Główny bohater sprawia wrażenie zbyt naiwnego i bezradnego w obliczu piętrzących się przeciwieństw losu.
| ||||||||||||||
