Czarna Afryka (także: Afryka Subsaharyjska) – nazwa stosowana dla określenia części Afryki na południe od Sahary, zamieszkanej w większości przez ludność czarnoskórą. Potocznie wyróżnia się Murzynów, Buszmenów, Hotentotów, Pigmejów, ale faktycznie ludność czarnoskóra Afryki dzieli się na negroidów właściwych (ludy Bantu i ludność Afryki Zachodniej) oraz Nilotów (Etiopia, Somalia, a także takie plemiona jak Masajowie).
Czarna Afryka jest jednym z najbardziej zacofanych gospodarczo regionów świata. Wielu mieszkańców żyje w plemiennych wioskach (tzw. tukulach), w których nie ma prądu, ani innych nowoczesnych wynalazków. Na tym obszarze panuje wysoki stopień analfabetyzmu. Długie susze dodatkowo utrudniają sytuację w Sahelu, gdzie wielu mieszkańców utrzymuje się z prymitywnego rolnictwa i pasterstwa. Problemem są choroby m.in. malaria i AIDS oraz konflikty zbrojne.
Czarnej Afryce tradycyjnie przeciwstawia się Białą Afrykę – zamieszkane przez białe ludy arabsko-berberyjskie obszary północnej Afryki: Saharę, Półwysep Somalijski, wybrzeża Morza Śródziemnego i Morza Czerwonego.
