Czwarta ściana – w języku teatru, symboliczna granica między widzami a aktorami w teatrze. W rzeczywistości scena otoczona jest zwykle trzema ścianami a czwarta jest wyłącznie konwencjonalna[1]. Istnienie jej ma na celu odizolowanie aktorów by ci mogli skupić się całkowicie na swojej grze, bez świadomości bycia obserwowanymi.
Wyrażenie zburzenie czwartej ściany (ang. Breaking the fourth wall) oznacza zniesienie tej granicy poprzez swoiste zachowanie się aktora lub postaci z gry wideo czy filmu animowanego: ten zwraca się bezpośrednio do publiczności, świadom jej obecności, lub daje znać, że wie o tym, że jest obserwowany. Jako pierwsi na pomysł zburzenia owej czwartej ściany wpadli starożytni Grecy. Antyczni aktorzy przerywali przedstawienie i rozpoczynali dialog z publicznością. Zwolennikiem burzenia czwartej ściany był też XX-wieczny dramatopisarz niemiecki Bertold Brecht, który pisał i pokazywał publiczności teatralnej tabliczki z podpowiedziami typu "teraz wszyscy wzdychamy". Bardzo często czwartą ścianę burzył w swoich sztukach William Shakespeare.
Obecnie burzenie czwartej ściany popularne jest w kreskówkach poprzez malowanie na ekranie, świadome monologi do telewidzów, czy też apele do widzów o niewyłączanie kanału.
