Dżemszyd, Dżamszid - zgodnie z mitologią perską miał być stworzonym przez Ahura Mazdę pierwszym królem ludzkości, po śmierci zaś objąć panowanie w krainie umarłych.
Syn Wiwańhanta (urodzony po długich oczekiwaniach, modłach i wypiciu soku haomy), po urodzeniu nazwany Jima. Z zachwytu ludzie nadali mu przydomek Hszteta - Jaśniejący. Późnopahlawijskie i nowoperskie źródła okreslają go jako Dżam a przydomek hszteta przybrał formę szid skąd pochodzi określenie Dżamszid[1].
Pierwszy władca w Arianem Waedżo, jego rządy to czas szczęśliwości i powodzenia. Był budowniczym wielkiego Waru, pozbawiony królewskiej chwały po zabiciu krowy, opuścił królestwo, został pokonany przez Aži Dahaka. Na rozkaz Azi Dahaki brat Dżemszyda, Spitura, odszukał go aż na chińskim morzu. Mimo iż Dżemszyd ukrył się w pniu drzewa został wraz z nim przecięty na dwie połowy.
Z jego osobą wiążą się liczne legendy, np. o jego kielichu - zwierciadle Boga lub o cudownym sztylecie. Był legendarnym protoplastą dynastii Saffarydów i bohaterem dzieł literackich, np. Omara Chajjama.
