| Rozwielitka | |
| Daphnia[1] | |
| O. F. Müller, 1785 | |
 Przedstawiciel rodzaju Daphnia magna | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | stawonogi |
| Podtyp | skorupiaki |
| Gromada | skrzelonogi |
| Rząd | dwupancerzowce |
| Podrząd | wioślarki |
| Rodzina | Daphniidae |
| Rodzaj | dafnia |
 Systematyka w Wikispecies | |
 Multimedia w Wikimedia Commons | |
Dafnia, rozwielitka (Daphnia) – rodzaj słodkowodnych stawonogów zaliczanych do grupy wioślarek.
Spis treści |
Dafnie mają 2 pary odnóży głowowych, z których druga para stanowi główny narząd ruchu oraz 5 par odnóży tułowiowych, pełniących funkcje filtracyjne. Zamieszkują zbiorniki słodkowodne. Rozwielitki poruszają się skokami. Rozmiary ich ciała wahają się od 1 mm do 6 mm. Samce, które są znacznie mniejsze od samic, pojawiają się okresowo, głównie przed porą zimową, potrzebne do zapłodnienia tzw. jaj zimowych, z których wylęgają się samice rozmnażające się partenogenetycznie. Zjawisko to nazywane jest heterogonią i zależne jest od warunków zewnętrznych, choć istnieją też klony obligatoryjnie partenogenetyczne.
Jaja o natychmiastowym rozwoju noszone są przez samice na grzbiecie pod pancerzem, w komorze lęgowej (kładce jajowej) do momentu usamodzielnienia się potomstwa. Jaja zimowe przechodzą przez okres obligatoryjnego spoczynku, nie rozwijają się w komorze lęgowej lecz uwalniane są w chitynowym ephippium (forma przetrwalna) do środowiska, gdzie oczekują na nadejście sprzyjających warunków życiowych.
Rozwielitki żywią się zawiesiną organiczną, którą odfiltrowują z wody.
Dafnie stanowią ważny składnik planktonu słodkowodnego będąc pokarmem ryb i innych zwierząt wodnych. Żywe i suszone wykorzystywane są przez akwarystów jako pokarm dla ryb akwariowych. Chętnie wykorzystywane przez naukowców w badaniach procesów ekologicznych. Genom Daphnia pulex został poznany (zsekwencjonowany) w 2011 roku[2]
