Historia i autorzy

Podziel się:

Daniel Ricciardo

Daniel Ricciardo
Daniel Ricciardo podczas Grand Prix Wielkiej Brytanii 2011
Imię, nazwisko	Daniel Ricciardo
Kraj	Australia
Data urodzenia	1 lipca 1989
Sezon 2012
Seria	Formuła 1
Zespół	Scuderia Toro Rosso
Samochód	Toro Rosso STR7
Nr startowy	16
Partnerzy	Jean-Éric Vergne
Sukcesy
2008: Południowoeuropejska Formuła Renault (mistrz) 2008: Europejska Formuła Renault {wicemistrz) 2009: Brytyjska Formuła 3 (mistrz) 2010: World Series by Renault (wicemistrz)
Serwis WWW

Daniel Ricciardo (ur. 1 lipca 1989 w Perth w Australii) – kierowca wyścigowy, aktualnie jeździ dla Toro Rosso w Formule 1.

[edytuj] Kariera

[edytuj] Początki

Daniel karierę rozpoczął w roku 2000, od startów w kartingu. Po jej zakończeniu postanowił rozpocząć poważną karierę wyścigową, debiutując w Zachodnioaustralijskiej Formule Ford w 2005 roku. W ciągu trzech wyścigów zgromadził 74 punkty, dzięki czemu został sklasyfikowany na 8. miejscu.

W kolejnym sezonie przeniósł się do Azjatyckiej Formuły BMW, gdzie zajął 3. miejsce w końcowej klasyfikacji. Wziął udział również w dwóch wyścigach amerykańskiego cyklu, podczas których uzyskał łącznie trzy punkty, zajmując ostatecznie 20. pozycję. Na koniec sezonu Australijczyk wystartował w Światowym Finale BMW, który zakończył na 5. lokacie.

[edytuj] Formuła Renault

W roku 2007 przeniósł się do Włoskiej Formuły Renault. W klasyfikacji generalnej zajął 6. pozycję, z dorobkiem 196 punktów. Swój udział zaliczył również w dwóch rundach europejskiego cyklu, jednakże bez sukcesu.

Rok 2008 dzielił między Europejską, a Południowoeuropejską Formułą Renault, w zespole SG Formula. Sezon ten okazał się przełomowy w karierze Australijczyka, gdyż zdobył niemalże dwa tytuły mistrzowskie (w europejskiej edycji nieznacznie uległ Finowi, Valtteri Bottassowi). Oprócz tego gościnnie wystąpił w jednej rundzie Formuły 3 Euroseries (nie był liczony do klasyfikacji końcowej). W pierwszym wyścigu dojechał na szóstym, natomiast w drugim na piętnastym miejscu.

[edytuj] Formuła 3

W sezonie 2009 awansował do Brytyjskiej Formuły 3. W zespole Carlin Motorsport zdominował pierwszy weekend cyklu, a dzięki równej i konsekwentnej jeździe przez cały sezon, zdobył tytuł mistrzowski na rundę przed zakończeniem rywalizacji. W ciągu sezonu trzynastokrotnie stanął na podium, z czego siedem razy na najwyższym stopniu. Z tą samą ekipą wziął też udział w prestiżowym wyścigu o Grand Prix Makau. Wyścigu nie udało mu się jednak ukończyć. Okazyjnie wystąpił również w jednej rundzie Formuły Renault 3.5. We francuskim zespole Tech 1 Racing pierwszego z wyścigów nie ukończył, natomiast w drugim zajął odległą piętnastą pozycję.

[edytuj] Formuła Renault 3.5

W roku 2010 podpisał kontrakt z zespołem Tech 1 Racing, na udział w pełnym sezonie Formuły Renault 3.5. Ricciardo do ostatniego wyścigu walczył o tytuł mistrzowski, jednak ostatecznie mistrzostwo przegrał zaledwie dwoma punktami z Rosjaninem Michaiłem Aloszynem. Głównym powodem porażki był brak konsekwencji ze strony Australijczyka oraz niezawinione kolizję (m.in. z Jonem Lancasterem na starcie drugiego wyścigu na torze Silverstone). W przedostatniej rundzie sezonu na hiszpańskim torze Circuit de Catalunya, po zdominowaniu wyścigu, zrównał się punktami z Rosjaninem. Dzień później Australijczyk przegrał jednak pojedynek z Aloszynem, ostatecznie zajmując czwartą w wyścigu (przy trzeciej Michaiła) i drugą lokatę w klasyfikacji generalnej mistrzostw. Australijczyk ośmiokrotnie znalazł się na podium, z czego czterokrotnie na najwyższym stopniu.

W kolejnym sezonie Daniel ponownie brał udział w serii (w zespole ISR), pomimo zaangażowania w Formułę 1 (był kierowcą testowym STR, by potem zostać etatowym zawodnikiem stajni HRT). Starty te miały na celu umożliwić Australijczykowi utrzymać formę i uniemożliwić odzwyczajenie od warunków wyścigowych. Rola kierowcy rezerwowego była jednak priorytetową funkcją, dlatego też Ricciardo nie wziął udziału w pierwszej i ostatniej rundzie sezonu, które kolidowały z weekendem Grand Prix (zastąpił go Brytyjczyk Lewis Williamson). W ciągu trzynastu wyścigów Daniel sześciokrotnie znalazł się na podium, odnosząc przy tym jedno zwycięstwo, na ulicznym torze Monte Carlo (uzyskał tam hat-ricka). Junior Red Bulla zwyciężył także w drugim wyścigu na torze Monza (startował z pole position), po nałożeniu kary na Vergne. Po apelacji zespołu Jeana-Eric, Francuz odzyskał jednak wygraną, natomiast Daniel spadł na pierwotnie zajętą przez niego drugą lokatę. Ostatecznie w klasyfikacji generalnej uplasował się na 5. pozycji.

[edytuj] Formuła 1

[edytuj] Sezon 2010

Od sezonu 2010, Ricciardo, będąc juniorskim kierowcą Red Bulla, pełni funkcję kierowcy testowego i rezerwowego austriackiej stajni Red Bull Racing oraz włoskiej Scuderii Torro Rosso.

[edytuj] Sezon 2011

W sezonie 2011 został kierowcą testowym i piątkowym zespołu Scuderia Toro Rosso. Posiada również rekord toru Yas Marina Circuit uzyskany dnia 17 listopada 2010 podczas testu młodych kierowców i wynosi on 1:38.102.

30 czerwca 2011 roku, Daniel potwierdził swoje starty w Formule 1 w sezonie 2011 od Grand Prix Wielkiej Brytanii w zespole Hispania Racing F1 Team zastępując tym samym Naraina Karthikeyana^[1].

W kwalifikacjach do debiutanckiego wyścigu zajął ostatnie, 24. miejsce^[2]. W wyścigu zaś uplasował się na 19. pozycji tracąc do lidera 3 okrążenia^[3].

24 lipca, do wyścigu o Grand Prix Niemiec wystartował z 22. pozycji startowej. Linię mety zaś przekroczył jako 19. tracąc do zwycięzcy wyścigu 3 okrążenia^[4].

1 października 2011 dokonał pokazów bolidu Red Bull RB7 na bulwarze Rajpath w Indiach (było to dozwolone w ramach testów na prostej^[5].

[edytuj] Sezon 2012

14 grudnia 2011 został potwierdzony jako kierowca Scuderii Toro Rosso na sezon 2012^[6].

[edytuj] Wyniki w Formule 1

[edytuj] Tablica wyników

Legenda oznaczeń w tabelach dot. wyników w sportach motorowych Pokaż szablon w nowym oknie
Oznaczenie	Wyjaśnienie
Złoty	Zwycięzca lub mistrzostwo
Srebrny	2. miejsce lub wicemistrzostwo
Brązowy	3. miejsce lub II wicemistrzostwo
Zielony	Ukończył, punktował (w klasyfikacji generalnej gdy kierowca był sklasyfikowany oznacza zdobycie punktów w wyścigach poza trzema powyższymi opcjami)
Niebieski	Ukończył, nie punktował
Czerwony	Nie zakwalifikował się (NZ)
Czerwony	Nie prekwalifikował się (NPK)
Różowy	Nie ukończył (NU)
	Nie sklasyfikowany (NS)
	Ukończył, nie został sklasyfikowany (np. start samochodem Formuły 2)
Czarny	Zdyskwalifikowany (DK)
Czarny	Wykluczony (EX)
Biały	Nie wystartował (NW)
	Został wycofany (WD)
	Kontuzjowany (INJ)
	Nie został zgłoszony (-)
Pogrubienie	Startował z pole position
Kursywa	Najszybsze okrążenie wyścigu
†	Nie ukończył, ale jego rezultat został zaliczony, ze względu na przejechanie więcej niż 90% dystansu wyścigu.
Skrót	Wyjaśnienie
Zgł.	Wszystkie zgłoszenia do wyścigów
Starty	Zgłoszone samochody, w których kierowca/zespół wystartował
PKT	Suma punktów
GP	Ilość Grand Prix, w których startował zespół/kierowca
P.	Pozycja końcowa
P1, P2, P3	Pozycje na podium
Punkt.	Punktował
Poz. start. lub Poz. s.	Pozycja startowa do wyścigu
Czas/Powód n.u. lub Czas / Strata i Komentarz	Czas i Czas / Strata – jakim kierowca przejechał wyścig. Powód n.u i Komentarz - komentarz z powodem nie ukończenia wyścigu
Poz	Pozycja po wyścigu
Nr	Numer kierowcy
PP	Pole position
NO	Najszybsze okrążenie
Lista systemów punktacji Formuły 1

Sezon	Zespół	Samochód	Pozycje startowe / w wyścigach
Sezon	Zespół	Silnik	1	2	3	4	5	6	7	8	9	10	11	12	13	14	15	16	17	18	19	20
2012			AUS	MYS	CHN	BHR	ESP	MCO	CAN	EUR	GBR	DEU	HUN	BEL	ITA	SGP	JPN	KOR	IND	ARE	USA	BRA
	Scuderia Toro Rosso	Toro Rosso STR7	10	15	17	06	15	15	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-
	Scuderia Toro Rosso	Ferrari V8 Type 056	09	12	17	15	13	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995 -
2011			AUS	MYS	CHN	TUR	ESP	MCO	CAN	EUR	GBR	DEU	HUN	BEL	ITA	SGP	JPN	KOR	IND	ARE	BRA
	Hispania Racing F1 Team	HRT F111	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	24	22	22	23	23	23	22	24	21	21	22
	Hispania Racing F1 Team	Cosworth CA2011	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	995-	19	19	18	989NU	990NS	19	22	19	18	989NU	20

[edytuj] Statystyki

Legenda oznaczeń w tabelach dot. wyników w sportach motorowych Pokaż szablon w nowym oknie
Oznaczenie	Wyjaśnienie
Złoty	Zwycięzca lub mistrzostwo
Srebrny	2. miejsce lub wicemistrzostwo
Brązowy	3. miejsce lub II wicemistrzostwo
Zielony	Ukończył, punktował (w klasyfikacji generalnej gdy kierowca był sklasyfikowany oznacza zdobycie punktów w wyścigach poza trzema powyższymi opcjami)
Niebieski	Ukończył, nie punktował
Czerwony	Nie zakwalifikował się (NZ)
Czerwony	Nie prekwalifikował się (NPK)
Różowy	Nie ukończył (NU)
	Nie sklasyfikowany (NS)
	Ukończył, nie został sklasyfikowany (np. start samochodem Formuły 2)
Czarny	Zdyskwalifikowany (DK)
Czarny	Wykluczony (EX)
Biały	Nie wystartował (NW)
	Został wycofany (WD)
	Kontuzjowany (INJ)
	Nie został zgłoszony (-)
Pogrubienie	Startował z pole position
Kursywa	Najszybsze okrążenie wyścigu
†	Nie ukończył, ale jego rezultat został zaliczony, ze względu na przejechanie więcej niż 90% dystansu wyścigu.
Skrót	Wyjaśnienie
Zgł.	Wszystkie zgłoszenia do wyścigów
Starty	Zgłoszone samochody, w których kierowca/zespół wystartował
PKT	Suma punktów
GP	Ilość Grand Prix, w których startował zespół/kierowca
P.	Pozycja końcowa
P1, P2, P3	Pozycje na podium
Punkt.	Punktował
Poz. start. lub Poz. s.	Pozycja startowa do wyścigu
Czas/Powód n.u. lub Czas / Strata i Komentarz	Czas i Czas / Strata – jakim kierowca przejechał wyścig. Powód n.u i Komentarz - komentarz z powodem nie ukończenia wyścigu
Poz	Pozycja po wyścigu
Nr	Numer kierowcy
PP	Pole position
NO	Najszybsze okrążenie
Lista systemów punktacji Formuły 1

Sezon	Zgł.	Starty	PKT	P.	P1	P2	P3	Punkt.	PP	NO	NS	DK	Zespoły
2012	0055	0055	0022	1616	000--	000--	000--	0011	000--	000--	000--	000--	Scuderia Toro Rosso
2011	1111	1111	000--	2727	000--	000--	000--	000--	000--	000--	0033	000--	Hispania

Sezony	Zgł.	Starty	PKT	Najwyższa pozycja (mistrzostwa)	P1	P2	P3	Punkt.	PP	NO	NS	DK	Zespoły
2	16	16	2	1x27	-	-	-	1	-	-	3	-	2

[edytuj] Podsumowanie

Ważne wyścigi
Debiut	Grand Prix Wielkiej Brytanii 2011
Pierwsze punkty	Grand Prix Australii 2012 (#12)
Najwyższe pozycje
Kwalifikacje	6 – Grand Prix Bahrajnu 2012 (#15)
Wyścig	9 – Grand Prix Australii 2012 (#12)
Inne
Kierowca testowy	2010 - 2011 - Red Bull / Toro Rosso

[edytuj] Podsumowanie starów

Sezon	Seria	Zespół	Wyścigi	Zwycięstwa	PP	NO	Podium	Punkty	Pozycja
2005	Australijska Formuła Ford Western	Privateer	3	0	0	?	0	74	8
2006	Azjatycka Formuła BMW	Eurasia Motorsport	19	2	3	3	12	231	3
	Brytyjska Formuła BMW	Motaworld Racing	2	0	0	0	0	3	20
	Finał Formuły BMW	Fortec Motorsport	1	0	0	0	0	N/A	5
2007	Włoska Formuła Renault	RP Motorsport	14	0	0	0	0	196	6
2007	Europejska Formuła Renault	RP Motorsport	4	0	0	0	0	0	NS
2008	Formuła Renault WEC	SG Formula	15	8	9	7	11	192	1
	Europejska Formuła Renault		18	6	5	5	7	136	2
	Formuła 3 Euroseries		2	0	0	0	0	N/A	NS†
	Masters of Formuła 3		1	0	0	0	0	N/A	NS
2009	Brytyjska Formuła 3	Carlin Motorsport	20	7	6	5	13	275	t
	Masters of Formuła 3	Carlin Motorsport	1	0	0	0	0	N/A	NS
	Formuła Renault 3.5	Tech 1 Racing	2	0	0	0	0	0	34
	Grand Prix Makau	Carlin	1	0	0	0	0	N/A	NS
2010	Formuła Renault 3.5	Tech 1 Racing	16	4	8	5	8	136	2
2010	Formuła 1	Toro Rosso	Kierowca testowy
2011	Formuła Renault 3.5	ISR	12	1	2	3	6	144	5
	Formuła 1	Toro Rosso	Kierowca testowy
	Formuła 1	HRT	11	0	0	0	0	0	27
2012	Formuła 1	Toro Rosso	0	0	0	0	0	0	0

Przypisy

↑ Marek Roczniak: Ricciardo potwierdza debiut w wyścigu F1 na Silverstone (pol.). f1wm.pl, 2011-06-30. [dostęp 2011-06-30].
↑ GP Wielkiej Brytanii 2011 > Łączny wynik kwalifikacji (pol.). f1wm.pl. [dostęp 2011-07-09].
↑ GP Wielkiej Brytanii 2011 > Rezultat wyścigu (pol.). f1wm.pl. [dostęp 2011-07-18].
↑ Marek Roczniak: Grosser Preis Santander von Deutschland 2011 (pol.). f1wm.pl. [dostęp 2011-07-29].
↑ Mariusz Karolak: Indie otrzymały dziś przedsmak F1 (pol.). f1wm.pl, 2011-10-01. [dostęp 2011-10-02].
↑ Natanile Piórkowski: Ricciardo i Vergne kierowcami Toro Rosso w sezonie 2012 (pol.). f1wm.pl, 2011-12-14. [dostęp 2011-12-15].

[edytuj] Bibliografia

Daniel Ricciardo (ang.). driverdb.com. [dostęp 2012-05-14].

[edytuj] Linki zewnętrzne

Oficjalna strona Daniela Ricciardo (ang.). danielricciardo.com. [dostęp 2012-05-14].

Lista startowa sezonu 2012 Mistrzostw Świata Formuły 1

Red Bull (MŚ)	1	S. Vettel (MŚ)	2	M. Webber (P1)	Sauber	14	K. Kobayashi	15	S. Pérez
McLaren (MŚ)	3	J. Button (MŚ)	4	L. Hamilton (MŚ)	Toro Rosso (P1)	16	D. Ricciardo	17	J. Vergne (D)
Ferrari (MŚ)	5	F. Alonso (MŚ)	6	F. Massa (P1)	Williams (MŚ)	18	P. Maldonado	19	B. Senna
Mercedes (P1)	7	M. Schumacher (MŚ)	8	N. Rosberg	Caterham (D)	20	H. Kovalainen (P1)	21	W. Pietrow
Lotus (MŚ)	9	K. Räikkönen (MŚ)	10	R. Grosjean	HRT	22	P. de la Rosa	23	N. Karthikeyan
Force India	11	P. di Resta	12	N. Hülkenberg	Marussia (D)	24	T. Glock	25	C. Pic (D)


(MŚ) - mistrz świata; (P1) - zwycięzca Grand Prix; (D) - debiutant UWAGA: Lista startowa na sezon 2012 ogłoszona przez FIA ułożona w oparciu o ostateczne klasyfikacje kierowców i konstruktorów za sezon 2011.

e Scuderia Toro Rosso w sezonie 2012

Podwozie	Toro Rosso STR7

Silnik	Ferrari 056 2,4l V8

Kierowcy	Daniel Ricciardo (#16) • Jean-Éric Vergne (#17)

Kierowcy testowi	Sébastien Buemi

Właściciel zespołu	Dietrich Mateschitz

Szef zespołu	Franz Tost

Dyrektor techniczny	Giorgio Ascanelli

Dyrektor inżynierów	Laurent Mekies

Główny projektant	Ben Butler

Szef do spraw aerodynamiki	Nicolo Petrucci

Kierownik zespołu	Gianfranco Fanduzzi

Inżynierowie kierowców	Riccardo Adami (Ricciardo) • Andrea Landi (Vergne)