| Darlene Conley | |
| Data i miejsce urodzenia | 18 lipca 1934 Chicago, Illinois[1] |
| Data i miejsce śmierci | 14 stycznia 2007 Los Angeles, Kalifornia |
Darlene Conley (ur. 18 lipca 1934 w Chicago, zm. 14 stycznia 2007 w Los Angeles, w stanie Kalifornia) – amerykańska aktorka pochodzenia irlandzkiego. Była najbardziej znana z telewizyjnej roli Sally Spectry w operze mydlanej CBS Moda na sukces. Kojarzona była przez wielu ze swoją okrągłą figurą i puszystą, czerwoną trwałą fryzurą.
Spis treści |
Ma pochodzenie irlandzkie. Wychowała się w Chicago. Miała dwie siostry – Carol Fontanę i Sharon Wilson. W wieku 15. lat została odkryta na Broadwayu przez impresario Jakoba Hirscha Horowitza, znanego bardziej jako Jeda Harrisa. W latach 50. i 60. podróżowała po Stanach Zjednoczonych wraz z cyrkiem. Na dużym ekranie debiutowała rolą kelnerki w horrorze Alfreda Hitchcocka Ptaki (The Birds, 1963). Trafiła potem na srebrny ekran, gdzie zagrała w produkcjach CBS: seryjnym westernie Gunsmoke (1970), sitcomie Mary Tyler Moore (1970) oraz mini-serialu Robert Kennedy i jego czasy (Robert Kennedy & His Times, 1985) z udziałem Cliffa De Younga. Pojawiła się w czarno-białym 20-minutowym filmie niemieckim Twarze (Faces, 1968) i komedii Twardziele (Tough Guys, 1986) z Burtem Lancasterem i Kirkiem Douglasem. Występowała również na scenie w spektaklach: Cyrano de Bergerac i Noc Iguany (Night Of The Iguana) Tennessee Williamsa.
Zyskała na popularności dzięki telewizyjnej kreacji złej dziewczyny Rose DeVille w operze mydlanej CBS Żar młodości (The Young and the Restless, 1979-80, 1986-87, 2000), której producent William J. Bell zaproponował jej w 1988 roku rolę Sally Spectry Alexander Garrison w operze mydlanej CBS Moda na sukces (The Bold and the Beautiful, 1988-2006). Rola ta przyniosła jej uznanie krytyki, nominację do nagrody Emmy oraz była sześciokrotnie nominowana do nagrody Soap Opera Digest.
Po trzech miesiącach walki z chorobą nowotworową, zmarła 14 stycznia 2007 roku w swoim domu w Los Angeles na raka żołądka. Producent serialu Bradley P. Bell złożył zmarłej hołd mówiąc: Darlene nieustannie bawiła nas każdym swoim ruchem, oddechem, brzmieniem swojego głosu. Bez względu na to, czy grała łajdaczkę, damę, seksownego kociaka, czy komediantkę, była znakomita.[2]
Od października 1959 do roku 1966 była żoną aktora Williama Woodsona (ur. 1917), z którym ma syna Raymonda. Od czerwca 1970 do 1981 roku jej drugim mężem był Kurt Hensch. Wychowywała także dwóch pasierbów.
