| denga | |||
| |||
Denga' – potencjalnie śmiertelna wirusowa choroba odzwierzęca, przyjmująca postać gorączki krwotocznej występująca u ludzi i niektórych małp. Patogenem odpowiedzialnym za wywołanie choroby są wirusy dengi z rodziny Flaviviridae, przenoszone przez komary z rodzaju Aedes, głównie Aedes albopictus i Aedes aegypti. Do głównych objawów poza wysoką gorączką należą silne bóle i sztywność stawów. Występuje endemicznie w strefie subtropikalnej i tropikalnej. Ze względu na brak szczepionki i skutecznych leków antywirusowych możliwe jest tylko leczenie objawowe.
Spis treści |
Stwierdzono 4 typy serologiczne wirusów denga.
Choroba występuje endemicznie w krajach strefy tropikalnej i subtropikalnej, głównie w Azji, Afryce i na wyspach południowego Pacyfiku. Pojedyncze przypadki zarażeń u ludzi odnotowano także w niektórych stanach USA. W Polsce spotyka się przypadki „importowane” z rejonów endemicznych. Łańcuch epidemiczny stanowią : człowiek lub niektóre gatunki małp oraz komary z rodzaju Aedes[1][2]. Nie dochodzi do zakażeń człowiek-człowiek. W latach 2000-2002 wystąpiły masowe zachorowania na Filipinach, w Indonezji, w obu Amerykach i na Karaibach.
Zakażenie wirusami denga przebiega najczęściej bezobjawowo. W przypadkach klinicznie pełnoobjawowych dochodzi do rozwoju jednej z trzech postaci: postaci klasycznej, łagodniejszej postaci atypowej lub najcięższej - gorączki krwotocznej.
Rozpoznanie dengi klasycznej jest zazwyczaj trudne poza terenami endemicznymi. Potwierdzeniem rozpoznania jest izolacja wirusa, a także zwiększenie stężenia swoistych przeciwciał. Różnicować należy z grypą i stanami rzekomogrypowymi, zimnicą oraz zespołami toksycznymi.
W klasycznej dendze leczenie jest wyłącznie objawowe. W gorączce krwotocznej stosuje się leki zapobiegające skazie krwotocznej oraz leczenie przeciwwstrząsowe.
Polega przede wszystkim na zwalczaniu komarów. Opracowywana atenuowana szczepionka przeciw dendze znajduje się w fazie testów laboratoryjnych.
