| Łagodne zaburzenia psychiczne i zaburzenia zachowania, związane z porodem, a niewykazane w innym miejscu | |||
| |||
| Zaburzenia afektywne spowodowane ogólnym stanem zdrowia | |||
| |||
| DiseasesDB | 10921 | ||
Depresja poporodowa – zaburzenie nastroju, charakteryzujące się występowaniem objawów epizodu depresyjnego w ciągu trzech miesięcy po porodzie, trwające od dwóch do sześciu miesięcy.
Ponieważ takie objawy jak bezsenność, ubytek masy ciała oraz zmniejszenie popędu seksualnego są naturalnymi objawami występującymi w ciągu kilku miesięcy po porodzie, aby stwierdzić wystąpienie depresji poporodowej muszą wystąpić charakterystyczne objawy, takie jak:
Spis treści |
Po porodzie depresja trwająca od kilku miesięcy do roku występuje u 5-25% kobiet i 1-26% mężczyzn[1]. Na jej wystąpienie nie mają wpływu ani status społeczny, ani liczba poprzednich porodów.
Przyczyny zaburzenia są głownie środowiskowe oraz psychologiczne. Należą do nich m. in: młody wiek matki, kryzysy małżeńskie czy aktualne stresujące wydarzenia. Innymi istotnymi czynnikami zwiększającymi ryzyko wystąpienia depresji poporodowej jest przebyty wcześniej epizod depresyjny lub wcześniejsze występowanie depresji poporodowej. Czynniki biologiczne mają mniejsze znaczenie niż przy wystąpieniu przygnębienia czy psychoz poporodowych.
W większości przypadków najważniejsze jest zapewnienie matce więzi w relacji z bliskimi i wsparcia. W cięższych wypadkach należy zastosować leczenie lekami przeciwdepresyjnymi. Niewielkie ilości leków przeciwdepresyjnych mogą przedostawać się z mlekiem matki do organizmu dziecka, dlatego należy rozważyć bilans ewentualnych korzyści dla matki i skutków ubocznych dla dziecka. Bezpieczne dla dziecka są niskie dawki amitryptyliny.
Rokowanie na ogół pomyślne, przy standardowym leczeniu uzyskuje się remisję. Zdarzają się przypadki, w których zaburzenie przechodzi w formę przewlekłą.
