Deuter (2H, D) – stabilny izotop wodoru występujący naturalnie. W wodzie morskiej (SMOW)występuje w ilości około 1 atomu na 6420 atomów protu (wodoru zwykłego, 1H).
Jądro deuteru, noszące nazwę deuteron, składa się z jednego protonu i jednego neutronu, podczas gdy jądrem protu jest jeden proton. Masa atomowa deuteru jest około dwukrotnie większa od izotopu 1H i wynosi 2,0140 Da.
Deuter został odkryty w 1931 przez Harolda Claytona Ureya, chemika z Columbia University - za odkrycie to otrzymał Nagrodę Nobla z chemii w 1934.
Ze względu na małą masę i mały przekrój czynny (0,11 σ/fm2) deuter jest dobrym moderatorem szybkich neutronów[1]. Związki deuteru (np. ciężka woda) wykorzystywane są w reaktorach jądrowych.
Deuter może zastępować zwykły wodór we wszystkich związkach, co skutkuje zwykle niewielkimi, lecz stosunkowo łatwymi do zmierzenia, zmianami ich właściwości fizycznych i chemicznych. Woda zawierająca atomy deuteru nosi nazwę ciężkiej wody. W zależności od składu izotopowego wodoru ciężka woda może mieć wzór:
