| Didier Deschamps | ||
 | ||
| Imię i nazwisko | Didier Claude Deschamps | |
| Data i miejsce urodzenia | 15 października 1968 Bayonne, Francja | |
| Pozycja | Pomocnik | |
| Wzrost | 174 cm | |
| Masa ciała | 71 kg | |
| Informacje klubowe | ||
| Obecny klub | Marsylia (trener) | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1985–1989 1989–1990 1990–1991 1991–1994 1994–1999 1999–2000 2000–2001 | Nantes Marsylia Bordeaux Marsylia Juventus Chelsea Valencia | 111 (4) 17 (1) 29 (3) 106 (5) 124 (4) 27 (0) 8 (0) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1989–2000 |  Francja | 103 (4) |
| Kariera trenerska | ||
| Lata | Klub/reprezentacja | |
| 2001–2005 2006–2007 2009– | Monaco Juventus Marsylia[1] | |
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||
| |||||||||||||||
Didier Claude Deschamps (wym. [didje deˈʃɑ̃]; ur. 15 października 1968 w Bayonne) – francuski trener piłkarski i były piłkarz występujący na pozycji defensywnego pomocnika. Był kapitanem reprezentacji Francji, która sięgała po mistrzostwo świata w 1998 i mistrzostwo Europy w 2000.
Spis treści |
Deschamps rozpoczynał karierę w amatorskim klubie Aviron Bayonnais. Wkrótce wypatrzyli go skauci pierwszoligowego Nantes, gdzie przeszedł w kwietniu 1983. We francuskiej ekstraklasie zadebiutował 27 września 1985.
W 1989 przetransferowany został do Olympique Marsylia. W 1990 wypożyczono go na jeden sezon do Girondins Bordeaux, po czym wrócił do OM. Po tym powrocie stał się czołową postacią drużyny, z którą w 1991 i 1992 sięgnął po mistrzostwo Francji, a w 1993 wygrał Ligę Mistrzów.
W 1994 przeniósł się do Juventusu, z którym trzykrotnie zdobył tytuł mistrza Włoch, raz krajowy puchar i dwukrotnie Superpuchar Włoch. W 1996 wraz ze "Starą Damą" po raz drugi w swojej karierze wygrał Ligę Mistrzów, a także Puchar Interkontynentalny.
W 1999 odszedł z Juventusu do Chelsea F.C., gdzie zdobył Puchar Anglii. Rok później przeszedł do Valencii, w której w 2001 zakończył karierę.
W reprezentacji Francji Deschamps zadebiutował w 1989 w meczu przeciwko Jugosławii. Po raz pierwszy kapitańską opaskę w spotkaniu kadry narodowej założył w towarzyskiej potyczce z Niemcami przed Euro 96.
W 1998 i 2000 Deschamps był kapitanem reprezentacji "Trójkolorowych", która sięgnęła odpowiednio po mistrzostwo świata na własnych boiskach i po mistrzostwo Europy na stadionach Belgii i Holandii. Po Euro 2000 zrezygnował z występów w reprezentacji, które zakończył ze 102 spotkaniami i czterema bramkami. Do czasu zakończenia swojej kariery reprezentacyjnej był rekordzistą pod względem liczby meczów w kadrze narodowej. Obecnie przegonił go Marcel Desailly. W marcu 2004 znalazł się na liście 125 najlepszych piłkarzy stulecia FIFA ogłoszonej przez Pelégo (FIFA 100).
Po zakończeniu kariery piłkarskiej Deschamps zajął się trenerką. W 2001 został szkoleniowcem AS Monaco, z którym w 2004 dotarł do finału Ligi Mistrzów, w którym przegrał jednak z FC Porto. 19 września 2005 Deschamps zrezygnował z funkcji trenera zespołu z księstwa. 10 lipca 2006 został trenerem Juventusu. Dnia 27 maja 2007 władze klubu za porozumieniem stron rozwiązały z nim kontrakt.
Od sezonu 2009/2010 prowadzi francuski klub Olympique Marsylia.
| |||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
