Dimery - najprostsze oligomery. Składają się tylko z dwóch merów (elementów łańcucha). Są efektem połączenia dwóch jednakowych cząsteczek.
Dimery najprościej jest otrzymać w wyniku reakcji dwóch związków, z których każdy posiada tylko jedną grupę funkcyjną zdolną do polimeryzacji. Np: kondensacja trimetylosilanolu:
W przypadku użycia związków posiadających po dwie grupy funkcyjne zdolne do polimeryzacji, zazwyczaj bardzo trudno jest zatrzymać reakcję na etapie dimeru i w rezultacie otrzymuje się mieszaninę oligomerów, lub, przy sprzyjających warunkach polimer o wysokiej masie cząsteczkowej
Niektóre dwufunkcyjne związki organiczne, np. α-hydroksykwasy posiadają zdolność do samorzutnej cyklizacji, prowadzącej do utworzenia, trwałych, cyklicznych dimerów, zwanych laktydami . To czy dany związek dwufunkcyjny wykazuje tendencję do cyklizacji do dimeru (lub wyższych oligomerów) czy raczej do polimeryzacji zależy od wielu różnych czynników wynikających z samej struktury związków, a także od warunków prowadzenia reakcji. Zwykle związki, których dimeryzacja prowadzi do powstania ugrupowań cyklicznych, w których występuje 6 lub 8 atomów wykazują większą tendencję do cyklizacji niż związki których dimeryzacja prowadzi do większych od 8- lub mniejszych od 6-członowych cykli. Cyklizacji do dimerów sprzyja też prowadzenie reakcji w dużym rozcieńczeniu.
Dimery, podobnie jak wszystkie oligomery posiadają zwykle pośrednie własności fizyczne między monomerem, a w pełni wykształconym polimerem.
