| Dimityr Iwankow | ||
| Imię i nazwisko | Dimityr Iwankow | |
| Data i miejsce urodzenia | 30 października 1975 Sofia, Bułgaria | |
| Pozycja | bramkarz | |
| Informacje klubowe | ||
| Obecny klub | bez klubu | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1996–2005 2005–2008 2008–2011 2011 | Lewski Sofia Kayserispor Bursaspor Anorthosis Famagusta | 275 (25) 94 (6) 90 (6) 0 (0) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1998-2010 |  Bułgaria | 63 (0) |
| 1 Mecze i gole w lidze aktualne na 17 września 2011. 2 Mecze i gole w reprezentacji aktualne na 17 września 2011. | ||
Dimityr Iwanow Iwankow (bułg. Димитър Иванов Иванков, ur. 30 października 1975 roku w Sofii), bułgarski piłkarz, występujący na pozycji bramkarza. Z liczbą 42 bramek zajmuje (stan na kwiecień 2010) trzecie miejsce w klasyfikacji najskuteczniejszych bramkarzy świata[1], za Rogério Cenim i José Luisem Chilavertem.
Spis treści |
Jest wychowankiem Lewskiego Sofia, gdzie grał nieprzerwanie do 2005 roku. W ciągu tych dziewięciu lat zdobył trzy tytuły mistrza oraz pięciokrotnie wygrywał rozgrywki o Puchar kraju; co ciekawe w tym czasie strzelił również dziewiętnaście goli w meczach ligowych (z rzutów karnych) oraz dwa w europejskich pucharach.
W 2005 roku przeniósł się do tureckiego Kayserisporu, gdzie przez dwa sezony nie zagrał tylko w czterech spotkaniach ligowych. Przygodę z tym klubem zakończył w maju 2008 roku zdobyciem Pucharu Turcji. W konkursie rzutów karnych, w finałowym spotkaniu, obronił trzy strzały z jedenastu metrów, samemu strzelając dwie bramki.
Od sezonu 2008-2009 był zawodnikiem Bursasporu, gdzie ponownie pracuje z Ertuğrulem Sağlamem, szkoleniowcem z czasów pobytu w Kaysersipor. W barwach Bursasporu Iwankow strzelił jedenaście goli, a także - jako pierwszy Bułgar w historii - sięgnął po tytuł mistrza Turcji[2]. W czerwcu 2011 roku na krótko trafił do Anorthosisu Famagusta, z którego został zwolniony po 2 miesiącach gry.
W reprezentacji Bułgarii zadebiutował w 1998 roku, ale aż do 2004 roku był zmiennikiem Zdrawko Zdrawkowa. Po Euro 2004, kiedy selekcjonerem został Christo Stoiczkow, wygrał ze Zdrawkowem rywalizację o pozycję pierwszego bramkarza i wystąpił w większości meczów eliminacyjnych do Mundialu 2006. Był również podstawowym graczem drużyny walczącej o miejsce na Euro 2008 i Mundialu 2010. Po porażce reprezentacji w walce o mistrzostwa świata, ogłosił zakończenie reprezentacyjnej kariery. Ostatni raz wystąpił w kadrze w towarzyskim spotkaniu z Polską (0:2), 3 marca 2010[3].
| |||||||
