| Dino Zoff | ||
| Imię i nazwisko | Dino Zoff | |
| Data i miejsce urodzenia | 28 lutego 1942 Mariano del Friuli, Włochy | |
| Pozycja | Bramkarz | |
| Wzrost | 183 cm | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1961-1963 1963-1967 1967-1972 1972-1983 | Udinese Calcio AC Mantova SSC Napoli Juventus | 38 (0) 131 (0) 143 (0) 330 (0) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1968-1983 | 112 (0) | |
| Kariera trenerska | ||
| Lata | Klub/reprezentacja | |
| 1988-1990 1990-1994 1996-1997 1998-2000 2001 2005 | Juventus Lazio Rzym Lazio Rzym Włochy Lazio Rzym Fiorentina | |
| Dorobek medalowy | ||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||
| Ten artykuł należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi: Artykuł wymaga poszerzenia. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
Dino Zoff (ur. 28 lutego 1942 w Mariano del Friuli), piłkarz włoski, reprezentant kraju, jeden z najlepszych bramkarzy w historii piłki nożnej.
W swej długiej karierze odniósł wiele sukcesów: był 3-krotnym uczestnikiem mistrzostw świata (1974, 1978, 1982). W 1978 zajął z drużyną 4. miejsce, zaś w 1982 roku osiągnął największy sukces, zdobywając mistrzostwo świata. Do dzisiaj Zoff pozostaje najstarszym zawodnikiem w historii, który sięgnął po to trofeum. Rozegrał 112 spotkań w reprezentacji Włoch, grał m.in. w Juventusie (1972-83, 570 spotkań w Serie A), zdobył Puchar UEFA (z Juventusem, 1977), 6 razy sięgał po mistrzostwo kraju i 2 razy po Puchar Włoch. Po skończeniu kariery jako zawodnik został trenerem m.in. Juventusu, Lazio, olimpijskiej kadry Włoch i pierwszej drużyny Włoch od 1998, z którą zdobył wicemistrzostwo Europy (2000). Nie puścił bramki przez 1124 minuty.
| |||||||
| |||||||
| |||||||
| |||||
| |||||
| |||||
| |||||||
| |||||