| Dizzy Gillespie | |
Dizzy Gillespie (1955) fot. Carl van Vechten | |
| Imię i nazwisko | John Birks Gillespie |
| Pseudonim | Dizzy, Diz |
| Data i miejsce urodzenia | 21 października 1917 Cheraw (Karolina Południowa) |
| Pochodzenie | Amerykanin |
| Data i miejsce śmierci | 6 stycznia 1993 Englewood (New Jersey) |
| Instrument | trąbka |
| Gatunek | jazz (bebop, Afro-Cuban jazz) |
| Zawód | muzyk |
| Wytwórnia płytowa | RCA, Savoy, Verve, Pablo |
| Powiązania | Charlie Parker, Earl Hines, Billy Eckstine, Thelonius Monk, Bud Powell |
| Odznaczenia | |
| Strona internetowa | |
John Birks "Dizzy" Gillespie (ur. 21 października 1917 w Cheraw, Karolina Południowa, zm. 6 stycznia 1993 w Englewood, New Jersey)[1] – amerykański trębacz, kompozytor i wokalista jazzowy, współtwórca stylu bebop. Laureat NEA Jazz Masters Award[2] 1982.
Pochodził z licznej rodziny. W wieku dwunastu lat zaczął grać na puzonie, ale mniej więcej po roku przerzucił się na trąbkę. Uczył się sam i mimo że zdobył stypendium muzyczne, wiedzę o muzyce wolał zdobywać na estradzie. W 1935 porzucił uniwersytet i wyjechał do Filadelfii, gdzie występował w miejscowych grupach.
Razem z Charliem Parkerem stworzył bebop – jeden z nurtów jazzu. Zaczynał w orkiestrze Teddy'ego Hilla. Stamtąd trafił do zespołu Earla Hinesa, gdzie po raz pierwszy spotkał Parkera. Następnie trafił do bopowego big-bandu Billy'ego Eckstine'a. Wkrótce założył swój własny big-band.
Na szeroką skalę wprowadził do jazzu elementy muzyki kubańskiej. W 1965 i 1971 wystąpił w Polsce. Dizzy Gillespie wywarł ogromny wpływ na wielu muzyków jazzowych, nie tylko trębaczy, m.in. Milesa Davisa, Maxa Roacha, Arturo Sandovala.