Dmytro Hrycaj, ps. Perebyjnis, ukr. Дмитрó Грицáй-Переб́ийніс (ur. 1907, Dorożów koło Sambora - 1945) – ukraiński działacz niepodległościowy, nacjonalista, generał-chorąży Ukraińskiej Powstańczej Armii.
Ukończył gimnazjum w Drohobyczu, działając w tym czasie w Organizacji Wyższych Klas Ukraińskich Gimnazjów. W 1928 rozpoczął studia na wydziale matematyczno-fizycznym Uniwersytetu Lwowskiego. Studiów nie ukończył z powodu powołania do odbycia służby wojskowej w polskiej armii.
Członek OUN od 1929, działacz Referatu Wojskowego OUN, aresztowany w 1934 i więziony w Berezie Kartuskiej. Po zwolnieniu z Berezy kontynuował studia uniwersyteckie. W 1939 powtórnie aresztowany i osadzony w Berezie Kartuskiej. W latach 1940-1941 członek Krajowego Prowodu OUN-B, w latach 1941-1945 jego referent wojskowy. Aresztowany przez gestapo w 1943, był więziony we Lwowie, został uwolniony podczas ataku oddziału UPA na więzienie.
W latach 1943-1945 był szefem HWSz (Głównego Sztabu Wojskowego). 1 listopada 1945 mianowany na stopień generała. Podczas przedzierania się na Zachód w grudniu 1945 razem z Dmytrem Majiwśkim, 19 grudnia na granicy czechosłowacko-niemieckiej wpadli w zasadzkę. Majiwśkyj popełnił samobójstwo, a Hrycaj został zatrzymany przez czechosłowacką policję, i zmarł po torturach w więzieniu.
