Drakula (ang. Bram Stoker's Dracula) – horror z 1992 roku, w reżyserii Francisa Forda Coppoli na podstawie książki Brama Stokera.
Motto: Miłość nigdy nie umiera (Love never dies).
Film zdobył 3 Oscary w 1993 roku
- 1993 – Eiko Ishioka, Oscar najlepsze kostiumy
- 1993 – Greg Cannom, Michele Burke, Matthew W. Mungle, Oscar charakteryzacja
- 1993 – Tom C. McCarthy, David E. Stone, Oscar efekty dźwiękowe
- 1993 – Gary Oldman, Saturn najlepszy aktor
- 1993 – Francis Ford Coppola, Saturn najlepszy reżyser
- 1993 – James V. Hart, Saturn najlepszy scenariusz
- 1993 – Saturn najlepszy horror
- 1993 – Eiko Ishioka, Saturn najlepsze kostiumy
- BAFTA 1994
- najlepsze efekty specjalne
- 1994 – Thomas E. Sanders, najlepsza scenografia
- 1994 – Eiko Ishioka, najlepsze kostiumy
- 1993 – Garrett Lewis, Thomas E. Sanders Oscar najlepsza scenografia
- Saturn 1993
- Winona Ryder, najlepsza aktorka
- Wojciech Kilar, najlepsza muzyka
- najlepsze efekty specjalne
- Anthony Hopkins, najlepszy aktor drugoplanowy
[edytuj] Opis fabuły
Kolejna ekranizacja powieści o najsłynniejszym z wampirów – Drakuli. W opinii wielu fanów jest najlepszym odzwierciedleniem książki Brama Stokera. Po stuleciach spędzonych w opuszczonym zamku w Transylwanii, hrabia Dracula wyjeżdża do Londynu. Na miejscu poznaje piękną Minę, która do złudzenia przypomina mu jego dawno utraconą miłość. Tam rozpoczyna rządy krwi i terroru, pozbawiając życia przyjaciółkę Miny. Przyjaciele zmarłej postanawiają zgładzić upiora.
[edytuj] Ciekawostki
- Na końcu można usłyszeć piosenkę "The Love Song For a Vampire" Annie Lennox
- W jednej ze scen Mina mija ogłoszenie The Lyceum Theatre and Henry Irving. Autor Drakuli kierował teatrem, a Sir Henry Irving był podobno jedną z pierwotnych inspiracji do stworzenia postaci hrabiego Drakuli.
- Krzyk Vlada, po tym jak wbija miecz w krzyż, nie jest krzykiem aktora. Jest to głos Luxa Interiora, wokalisty zespołu The Cramps.
- Kiedy Mina wspomina swoje poprzednie życie jako Elisabeta, mówi o kraju za wielkim lasem (land beyond a great forest). W rzeczywistości jest to dosłowne tłumaczenie nazwy "Transylwania".
- Pościg za Draculą dociera do Warny, która tak naprawdę znajduje się w Bułgarii, a nie w Rumunii.
- Na pierwszym spotkaniu obsady filmu, Francis Ford Coppola kazał wszystkim głównym aktorom przeczytać kolejno na głos całą powieść Brama Stokera, aby dobrze wczuli się w historię Drakuli. Według Anthony'ego Hopkinsa zajęło to całe dwa dni.
- Reżyser sam oficjalnie skrytykował swoją decyzję o obsadzeniu Keanu Reevesa w roli Jonathana Harkera. Jak stwierdził, potrzebował młodego, popularnego gwiazdora, który znalazłby wspólny język z dziewczynami.
- Scena z dyliżansem przed przyjazdem Jonathana Harkera do zamku pochodzi w całości z filmu Czarna niedziela Mario Bava (1960).
- Dochody z filmu uratowały przed bankructwem studio filmowe Coppoli, Zoetrope, którego szefowie przez ostatnie 3 lata zmagali się z problemami finansowymi. Ich długi sięgały 27 milionów dolarów.
- Obraz hrabiego Drakuli, o którym Harker wspomina po przybyciu do zamku, jest w rzeczywistości autoportretem niemieckiego malarza Albrechta Dürera, z tą różnicą, że na obrazie widnieje twarz młodego Drakuli czyli Gary'ego Oldmana.
- Mała dziewczynka, która grała dziecko niesione do krypty przez Lucy, autentycznie przestraszyła się Sadie Frost w charakteryzacji i najwyraźniej nie spodziewała się, że wystąpi w więcej niż jednym ujęciu. Reżyser i aktorka musieli długo namawiać dziecko do dokończenia sceny
- Anthony Hopkins gra w filmie również księdza, który mówi Draculi o tym, że dusza Elisabety będzie przeklęta.
- Scena uwodzenia Van Helsinga przez Minę została nakręcona, lecz potem wycięta.
- W czasie kręcenia sceny, w której Drakula zlizuje krew z brzytwy Harkera, Gary Oldman był pijany. Ostatecznie scenę nakręcono po północy, co wpłynęło na jej klimat i pomogło wprawić ekipę w odpowiedni nastrój.
- Ujęcie, w którym bohater Keanu Reevesa wchodzi do zamku Drakuli, zostało nakręcone od końca, by nadać wejściu bardziej złowrogi charakter.
- Fragmenty ścieżki dźwiękowej filmu wykorzystano w utworze "Thelena" (album "Monochrome z 1995 r.) holenderskiej grupy Wish, uprawiającej muzykę rock/gothic/industrial.
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki zewnętrzne
31 grudnia 1992
13 listopada 1992
Stany Zjednoczone
