Droga powiatowa – jedna z kategorii dróg publicznych w Polsce, stanowiących własność właściwego samorządu powiatu[1].
Do dróg powiatowych zalicza się drogi stanowiące połączenia miast będących siedzibami powiatów z siedzibami gmin i siedzib gmin między sobą. Zaliczenie do kategorii dróg wojewódzkich oraz ustalenie ich przebiegu następuje w drodze uchwały rady powiatu w porozumieniu z zarządem województwa, po zasięgnięciu opinii wójtów (burmistrzów, prezydentów miast) gmin, na obszarze których przebiega droga, oraz zarządów sąsiednich powiatów[2].
Wg danych z 31 grudnia 2009 r. w Polsce istniało 126 599 km dróg powiatowych, co stanowiło 32,9% dróg publicznych. Nawierzchnię twardą posiadało 90,5% dróg powiatowych, a pozostałe 12,1 tys. km miała nawierzchnię gruntową. 86,9% wszystkich dróg powiatowych miało nawierzchnię ulepszoną tj. wykonaną z kostki kamiennej, klinkieru, betonu, z płyt kamienno-betonowych, bitumu[3].
| |||||||||||
