Dub poetry

Dub poetry (poezja dubowa) to gatunek muzyczny, obejmujący recytację lub melodeklamację tekstów poetyckich, zazwyczaj zaangażowanych społecznie, na tle muzyki reggae i dub. Korzenie stylu wywodzą się z Jamajki. Za pierwszy album dub poetry uważa się nagraną w 1978 w Londynie płytę Dread, Beat an' Blood Lintona Kwesi Johnsona.

W odróżnieniu od techniki toastingu, poezja dubowa jest z reguły wcześniej ułożona, w większości przypadków wokalista pojawia się na scenie z grupą muzyków grających specjalnie ułożone podkłady pod jego teksty.

Do najbardziej znanych twórców dub poetry należą obok Johnsona Benjamin Zephaniah (Rasta, 1979), Mutabaruka, Michael Smith oraz Jean 'Binta' Breeze.

e Muzyka jamajska dancehall – dub – dub poetry – early reggae – kumina – mento – nyabinghi – ragga – reggae – roots reggae – rocksteady – ska

e Reggae Podgatunki dancehall • dub • early reggae • lovers rock • punky reggae • ragga • reggaeton • reggae fusion • roots reggae • samba reggae Pojęcia discomix • dubplate • patois • riddim • rude boy • selektor • showcase • singjay • sound clash • sound system • toasting Powiązane artykuły Free Colours • jamajska odmiana języka angielskiego • język jamajski • mento • muzyka jamajska • nagroda Grammy w kategorii Best Reggae Album • rocksteady • ruch Rastafari • ska Kategorie albumy reggae • festiwale reggae • muzycy reggae • zespoły reggae