| Dymitr Samozwaniec II | |
 | |
| pretendent do tronu Rosji | |
| Okres panowania | od 1607 do 1610 |
| Dane biograficzne | |
| Urodzony | XVI wiek |
| Zmarł | 22 grudnia 1610 |
| Żona | Maryna Mniszchówna |
| Dzieci | Iwan Dymitrowicz |
Dymitr Samozwaniec II, (znany także jako Łżedymitr, ros. Лжедмитрий, lub Łotr Tuszyński, ros. Тушинский вор) (zm. 22 grudnia 1610) – pretendent do tronu Carstwa Rosyjskiego
Podawał się za cudownie ocalonego Dymitra Samozwańca I. Był najgroźniejszym wrogiem politycznym cara Wasyla IV Szujskiego i jego konkurentem do panowania nad Carstwem Rosyjskim. Mimo że nigdy nie opanował Moskwy, w latach 1608-1610 kontrolował większą część państwa rosyjskiego i zorganizował własną administrację oraz dwór.
Swoje rządy opierał na wojskach najemnych, polsko-litewskiej szlachcie uczestniczącej ochotniczo w II Dymitriadzie oraz bojarstwie pozostającym w opozycji do rodu Szujskich. Większą część swoich kampanii wojennych poświęcił na oblężenie Moskwy. Rezydował w obozie w miejscowości Tuszynie, niedaleko Moskwy.
Po wkroczeniu na teren Carstwa Rosyjskiego wojsk królewskich pod dowództwem hetmana Stanisława Żółkiewskiego zaczął tracić wpływy i sojuszników. Zginął podczas kłótni z giermkiem, Piotrem Urusowem.
