| Motorola DynaTAC | |
 | |
| producent | Motorola |
| data premiery | 1983 |
| wymiary | 330 (z anteną) x 889 x 445 mm |
| masa | prawie 2 000[1] g |
| system operacyjny | producenta |
| pasma | 824-894 MHz |
| wyświetlacz | LCD, testowa wersja nie posiadała |
| standardowa bateria | Ni-CD |
 Multimedia w Wikimedia Commons | |
| strona internetowa | |
Motorola DynaTAC (DYNamic Adaptive Total Area Coverage) – pierwszy przenośny telefon w systemie analogowym AMPS, zaprojektowany przez zespół Rudy'ego Kroloppa, a wynaleziony przez Martina Coopera. Z powodu rozmiarów i kształtu był żartobliwie nazywany butem lub cegłą.
Spis treści |
Został zaprezentowany na specjalnym pokazie w Nowym Jorku 3 kwietnia 1973 przez Motorolę, jednak został dopuszczony do użytku dopiero dziesięć lat później – 21 sierpnia 1983[2]. Aby Motorola DynaTAC mogła pojawić się na rynku producent potrzebował zgody od amerykańskiej Federalnej Komisji Komunikacji (FCC). Kosztował wtedy 3 995 dolarów, a bateria wystarczała na pół godziny rozmowy, zaś maksymalny czas czuwania wynosił osiem godzin. W dniu premiery, przed sklepem w którym sprzedawano te telefony ustawiła się długa kolejka ludzi chcących kupić urządzenie[3]. Możliwość dzwonienia przez ten telefon była możliwa tylko w centrum Chicago. Jednakże pierwszą (testową) rozmowę przez sprzęt zrealizowano z centrum Nowego Jorku[4].
W latach 1983-1984 urządzenie kupiło 12 000 osób[1].
Oprócz klawiatury numerycznej znajdowały się przyciski takie jak: Rcl (Recall), Clr (Clear), Snd (Send), Sto (Store), Fcn (Function), End (End), Pwr (Power), Lock (Lock), Vol (Volume).
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
