Dyspepsja (łac. dyspepsia, gr.dys = zły, peptein = trawienie), pot. niestrawność – występowanie w nadbrzuszu przewlekłego lub nawracającego bólu, który trwa przynajmniej przez 4 tygodnie. Ta definicja została przyjęta w 1999 r. w Rzymie i nosi nazwę kryteriów rzymskich II. Poprzednia definicja, według tak zwanych kryteriów rzymskich I, mówiła o występowaniu bólu w nadbrzuszu w linii pośrodkowej ciała, którym towarzyszy uczucie pełności w nadbrzuszu, wczesne wrażenie sytości, wzdęcia, nudności, nie brała ona jednak pod uwagę długości trwania objawów.
Powyższe sformułowania odnoszą się do pojęcia dyspepsji w sposób encyklopedyczny, jednakże ten termin (w tym przez lekarzy) jest często używany w stosunku do określania wielu różnych objawów, tak zwanych objawów dyspeptycznych, których cechą wspólną jest jedynie ich związek z nadbrzuszem.
Spis treści |
Z uwagi, że powyższe objawy mogą być również objawem poważnej choroby przewodu pokarmowego, dyspesję dzieli się na:
Jedyną pewną metodą pozwalającą na rozróżnienie powyższych schorzeń jest wykonanie gastroskopii. Jednakże z uwagi, że dyspepsja jest częstą dolegliwością (dotyka do 25% populacji) przyjęto następujący sposób postępowania:
W leczeniu niestrawności stosuje się kilka grup leków:
