| Edmund Dalbor | ||
| kardynał prezbiter prymas Polski | ||
| Kraj działania | Polska | |
| Data i miejsce urodzenia | 30 października 1869 Ostrów Wielkopolski | |
| Data i miejsce śmierci | 13 lutego 1926 Poznań | |
| arcybiskup metropolita gnieźnieński i poznański | ||
| Okres sprawowania | 1915–1926 | |
| prymas Polski | ||
| Okres sprawowania | 1915–1926 | |
| Wyznanie | katolickie | |
| Kościół | rzymskokatolicki | |
| Prezbiterat | 25 lutego 1893 | |
| Nominacja biskupia | 30 czerwca 1915 | |
| Sakra biskupia | 21 września 1915 | |
| Kreacja kardynalska | 15 grudnia 1919 Benedykt XV | |
| Kościół tytularny | św. Jana przy Bramie Łacińskiej | |
| Sukcesja apostolska | |||||
| Data konsekracji | 21 września 1915 | ||||
| Konsekrator | Felix von Hartmann | ||||
| |||||
Edmund Dalbor (ur. 30 października 1869 w Ostrowie Wielkopolskim, zm. 13 lutego 1926 w Poznaniu) – polski biskup rzymskokatolicki, arcybiskup metropolita gnieźnieński i poznański oraz prymas Polski w latach 1915–1926, kardynał prezbiter od 1919.
W 1893 otrzymał w Rzymie święcenia kapłańskie. 30 czerwca 1915 został mianowany arcybiskupem metropolitą gnieźnieńskim i poznańskim oraz prymasem Polski. 30 września odbył ingres do archikatedry poznańskiej, a 2 października do archikatedry gnieźnieńskiej. 15 grudnia 1919 został kreowany (m.in. z Aleksandrem Kakowskim) kardynałem prezbiterem.
W 1921 otrzymał tytuł doctora honoris causa Uniwersytetu Warszawskiego[1], Uniwersytetu Lwowskiego i uniwersytetu w Münsterze.
Pochowany został w archikatedrze gnieźnieńskiej, gdzie 1 maja 1938 (w uroczystość odpustową ku czci św. Wojciecha w Gnieźnie) kard. August Hlond odsłonił jego pomnik w jednej z licznych kaplic. Uhonorowany ulicą swojego imienia w rodzinnym Ostrowie Wlkp. oraz tablicą pamiątkową na murze zewnątrz konkatedry ostrowskiej.
| ||||||||
| |||||||||||
| Poprzednik Edward Likowski | Prymas Polski 1915–1926 | Następca August Hlond |
| |||||||||||
| ||||||||||||||||