| Eduard von Böhm-Ermolli | |
Böhm-Ermolli około 1897 roku | |
| Data i miejsce urodzenia | 12 lutego 1856 |
| Data i miejsce śmierci | 9 grudnia 1941 |
| Przebieg służby | |
| Lata służby | 1875-1918 |
| Siły zbrojne | |
| Główne wojny i bitwy | I wojna światowa |
Eduard Freiherr von Böhm-Ermolli (ur. 12 lutego 1856, Ancona, wówczas: Państwo Kościelne, zm. 9 grudnia 1941, Opawa) − austro-węgierski i niemiecki feldmarszałek, baron.
Böhm-Ermolli był z pochodzenia po stronie matki Włochem, po stronie ojca Niemcem, który służył w armii cesarskiej i królewskiej jako oficer. W latach 1911-1914, już jako pełny generał kawalerii, dowodził I Korpusem, którego sztab znajdował się w Krakowie.
W czasie I wojny światowej dowodził 2 Armią, która początkowo działała w Serbii, by po przyłączeniu się Rosji do działań wojennych, walczyć na froncie wschodnim wraz ze sprzymierzoną armią niemiecką. W 1918 roku został feldmarszałkiem. Po zakończeniu działań wojennych jego armia została rozwiązana w Odessie.
Po wojnie zamieszkał w Czechosłowacji, gdzie przez rząd został odznaczony i otrzymał emeryturę wojskową. W 1928 roku został mianowany generałem armii wojsk Czechosłowacji, mimo że nigdy w nich nie służył.
Po aneksji Sudetów do III Rzeszy został podniesiony do rangi honorowego feldmarszałka armii Niemiec.
Zmarł w grudniu 1941 roku, został pochowany w Opawie. Wyprawiono mu pogrzeb państwowy. Grób istnieje do dziś.
| ||||||||