| Edward Ozorowski | ||
 | ||
| ||
| Kraj działania | Polska | |
| Data i miejsce urodzenia | 1 maja 1941 Białystok | |
| biskup pomocniczy białostocki | ||
| Okres sprawowania | 1979–2006 | |
| arcybiskup metropolita białostocki | ||
| Okres sprawowania | od 2006 | |
| Wyznanie | katolickie | |
| Kościół | rzymskokatolicki | |
| Prezbiterat | 21 czerwca 1964 | |
| Nominacja biskupia | 31 stycznia 1979 | |
| Sakra biskupia | 29 kwietnia 1979 | |
 Multimedia w Wikimedia Commons | ||
 Edward Ozorowski w Wikicytatach | ||
| Sukcesja apostolska | |||||
| Data konsekracji | 29 kwietnia 1979 | ||||
| Konsekrator | Henryk Gulbinowicz | ||||
| Współkonsekratorzy | Edward Kisiel Władysław Jędruszuk | ||||
| |||||
Edward Ozorowski (ur. 1 maja 1941 w Wólce-Przedmieście) – polski biskup rzymskokatolicki, doktor habilitowany teologii, profesor zwyczajny, rektor Archidiecezjalnego Wyższego Seminarium Duchownego w Białymstoku w latach 1979–1992, biskup pomocniczy białostocki w latach 1979–2006, arcybiskup metropolita białostocki od 2006.
Syn Antoniego Ozorowskiego i Marii z Sosnowskich. Ma liczne rodzeństwo, samych braci, z których on jest najmłodszy. Wyświęcony na kapłana został 21 czerwca 1964 w Białymstoku przez Władysława Suszyńskiego. 29 kwietnia 1979 został konsekrowany na biskupa diecezji wileńskiej z siedzibą w Białymstoku. Od 1991 był biskupem pomocniczym białostockim i biskupem tytularnym Bitetto. 21 października 2006 został mianowany przez papieża Benedykta XVI arcybiskupem metropolitą białostockim. Uroczysty ingres do katedry w Białymstoku odbył 16 listopada 2006.
Członek Komisji Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów Konferencji Episkopatu Polski, Komisji Nauki Wiary KEP, Zespołu do spraw Sanktuariów w Polsce KEP, International Biographical Centre, American Biographical Institute.
Jako profesor zwyczajny Katedry Teologii Systematycznej Małżeństwa i Rodziny Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie jest autorem kilku publikacji dogmatycznych z zakresu teologii małżeństwa i rodziny; pisał także książki na tematy eklezjologiczne oraz artykuły ekumeniczne. W swojej pracy naukowej jest zwolennikiem personalizmu chrześcijańskiego.
Za swoją działalność otrzymał między innymi nagrodę indywidualną Ministerstwa Edukacji Narodowej, Złoty medal Research Fellow ABI, nagrodę W. Pietrzaka za refleksję teologiczną nad człowiekiem i jego miejscem w historii zbawienia oraz za wkład w dialog ekumeniczny. 1 listopada 2007 otrzymał tytuł doctora honoris causa Uniwersytetu w Białymstoku.
| ||||||||
